بدانيد افرادى كه در ميان شما ستارهاند ( امامان ) همچون ستارگان آسماناند كه هر گاه ستارهاى غروب مىكند ستارهء ديگرى طلوع مىنمايد اما چون با اشارهء انگشت و ابرو او را به يكديگر نشان داديد [ و با ترك تقيه او را به مخالفان نمايانديد ] خداوند [ به كيفر اين ناسپاسى ] او را از شما خواهد گرفت و فرزندان عبد المطلب در آنزمان همه در [ عدم شايستگى براى امامت ] مساوى خواهند شد كه نتوانيد يكى را از ديگرى بازشناسيد ، پس هرگاه ستارهء شما ( قائم ) طلوع كرد شكر خدا را بهجاى آوريد « 1 » .
امام باقر عليه السّلام قيام حضرت مهدى عليه السّلام را امرى الهى و حتمى دانسته و فرمودهاند : از امور حتمى كه خداوند متعال حتميّت آن را تأييد نموده است ، قيام قائم ماست « 2 » .
آن حضرت همچنين فرمودهاند :
شما همواره به سوى مردانى از ما گردن مىكشيد و مىگوييد اين همان است كه قائم امّت است . امّا خداوند او را مىبرد تا اينكه خداوند براى اين امر كسى را برانگيزد كه شما نمىدانيد آيا متولّد شده يا نشده ، خلق گرديده يا خلق نگرديده است « 3 » .
آن حضرت ذهنها را براى آمادگى در آنروز اينگونه آماده مىكردند كه :
هنگامى كه قائم ما قيام نمود و مهدى ما ظاهر شد ، جرأت مردان از شير و برش آنان از نيزه بيشتر خواهد بود « 4 » .
پنجم : امام باقر عليه السّلام و هويّت بخشيدن به گروه صالحان
امام باقر عليه السّلام به هويّت بخشيدن به گروه صالح ياران خود و متمايز كردن
هامش
( 1 ) . بحار الانوار 51 / 138 .
( 2 ) . بحار الانوار 51 / 139 .
( 3 ) . بحار الانوار 51 / 140 .
( 4 ) . حلية الاولياء 3 / 184 .