مىبينيم قيامهائى كه حتّى پس از عصر امام باقر عليه السّلام بهوجود مىآمد روز عاشورا را نقطهء آغاز حركت خود قرار مىدادند ، چراكه اين انقلابيّون مبدأ قيام خود را قبر سيّد الشّهداء عليه السّلام در كربلا قرار داده و غالبا پس از زيارت آن حضرت اقدام به قيام و حركت مسلّحانه نمودهاند .
دوّم : زنده كردن ايمان به مسألهء امام مهدى عليه السّلام
تا آنزمان كه نامى از اسلام و جاهليّت باشد و تا آنزمان كه حقّ و باطلى وجود داشته و هركدام نظام و رهبر و پيرو داشته باشند ، نزاع و جدال در ميان ايندو همواره باقى خواهد بود و اين نزاع تا آنجا ادامه پيدا مىكند كه در آخر كار حقّ بر باطل پيروز شود . ظهور امام مهدى عليه السّلام و قيام ضدّ ستم جهانى و فراگيرى كه آن حضرت به انجام مىرساند ، آخرين حلقه از قسمتهاى مختلف اين جنگ و جدال مستمرّ است كه در پى آن ، باطل بهكلّى محوشده و ديگر كيان مستقلّى براى آن باقى نخواهد ماند .
انتظار امام مهدى عليه السّلام كه يك انقلابى بزرگ است خود حركتى مثبت و نشان از زنده بودن روح قيام و مبارزه در منتظران دارد كه البتّه اين نيز نيازمند آمادگى و بسيج انديشهها و نيروها براى شركت در عمليّات نجاتبخش و آزادىبخش فراگير و نهائى خواهد بود .
همهء ائمّهء اهل بيت عليهم السّلام بر اين حقيقت تأكيد كردهاند . امام باقر عليه السّلام نيز به خصوص تأكيد فراوانى بر مسألهء انتظار حضرت مهدى عليه السّلام داشتند ، تا اين تأكيد باعث عميق شدن ايمان به اين قضيّهء بزرگ در انديشه و جان امّت باشد .
امام باقر عليه السّلام در روايتى فرمودهاند :