گمراه كرد و مردم بسيارى پيرو او گرديدند « 1 » .
امام عليه السّلام همچنان به صورتهاى مختلف مغيرة بن سعيد را در محاصرهء خود داشته و مردم را از او برحذر مىداشتند . آن حضرت مدام به لعن او مىپرداختند و در برابر مردم مىفرمودند : « لعن اللّه المغيرة بن سعيد كان يكذب علينا » ؛ خداوند مغيرة بن سعيد را كه بر ما دروغ مىبست لعنت كند « 2 » .
آن حضرت همچنين بقيهء سران غلات را نيز لعنت مىكردند كه از آنميان مىتوان به « بنان تبّان » اشاره نمود . آن حضرت در لعن او مىفرمودند : « لعن اللّه بنان التبّان ، و ان بنانا لعنه اللّه كان يكذب على أبي » ؛ خداوند بنان تبّان را لعنت كند . بنان كه لعنت خدا بر او باد بر پدرم دروغ مىبست « 3 » .
امام باقر عليه السّلام همهء مسلمانان ، بخصوص ياوران اهل بيت عليهم السّلام را از افكار آميخته با غلوّ بر حذر مىداشت و آنان را همواره به سمت اعتقادات پاك و درست راهنمايى مىنمود . آن حضرت به آنان مىفرمود : « لا تضعوا عليّا دون ما وضعه اللّه ، و لا ترفعوه فوق ما رفعه اللّه » ؛ نه على عليه السّلام را پايينتر از آنچه خدا برايش قرار داده بياوريد و نه او را بالاتر از مقامى كه خداوند برايش قرار داده ببريد « 4 » .
امام باقر عليه السّلام انصار و ياوران خود را اينگونه خطاب مىكرد كه :
« يا معشر الشيعة شيعة آل محمد كونوا النمرقة الوسطى : يرجع اليكم الغالي ، و يلحق بكم التالي » ؛
اى گروه شيعه پيروان آل محمّد ، همواره از گروه ميانه باشيد كه تندروان به سمت شما برگردند و كندروان به شما برسند « 5 » .
هامش
( 1 ) . شرح نهج البلاغه 8 / 121 .
( 2 ) . بحار الانوار 25 / 297 .
( 3 ) . بحار الانوار 25 / 297 .
( 4 ) . بحار الانوار 25 / 283 .
( 5 ) . بحار الانوار 67 / 101 .