آن حضرت فرمودهاند :
اگر بندهاى كارى را انجام بدهد كه در دنيا و آخرت فقط رضايت خداوند را از آن عمل طلب كند ، امّا در اين ميان رضايت احدى از مردم را در آن كار داخل نمايد ، هرآينه مشرك شده است » « 1 » .
امام باقر عليه السّلام همچنين مردم را به انقطاع كامل به سوى خداوند متعال و بريدن از همهء مظاهر دنيا و غير خدا دعوت مىنمودند . آن حضرت فرمودهاند :
بندهء خدا هيچگاه خداوند را آن چنانكه حقّ اوست عبادت و پرستش نمىكند ، مگر اينكه از تمام خلق خدا بريده و به سمت خداوند متعال انقطاع و گرايش كامل پيدا نمايد « 2 » .
امام باقر عليه السّلام همگان را از سخن گفتن در رابطه با ذات خداوند متعال باز مىداشتهاند ، و اين مطلب بدينسبب بوده كه انسان ذاتا محدود بوده و توانايى احاطه پيدا كردن و فهم چيزىكه نامحدود است را ندارد . پس بحث كردن از ذات نامحدود براى او منفعتى ندارد و او را بهجايى نخواهد رساند ، بلكه او را از هدف دور تر خواهد كرد . از همينجا است كه بحث و تفكّر و پىگيرى اين مطلب كه ذات خداوند متعال چيست بحثى بيهوده و بىفايده است . پس بنابراين امام باقر عليه السّلام همگان را از اين كار برحذر مىداشتهاند . آن حضرت فرمودهاند :
مردم همواره در بحث پيرامون چيزها و مسائل مختلف آزادند تا اينكه به بحث دربارهء ذات خداوند متعال برسند . پس اگر شنيديد كسى در رابطه با ذات خداوند متعال به بحث و سخن پرداخته است به او بگوييد خدايى جز اللّه نيست ، همان اللّه كه واحد است و هيچچيز مانند او نيست « 3 » .
هامش
( 1 ) . بحار الانوار 69 / 297 .
( 2 ) . بحار الانوار 67 / 211 .
( 3 ) . بحار الانوار 3 / 264 .