2 . مردى خدمت امام حسين عليه السّلام رسيد و به دو عرضه داشت : من فردى معصيتكارم و نمىتوانم از انجام آن خوددارى كنم ، مرا پندى دهيد ، امام عليه السّلام فرمود :
« إفعل خمسة اشياء و أذنب ما شئت ، فأوّل ذلك : لا تأكل رزق اللّه و اذنب ما شئت . و الثاني : اخرج من ولاية اللّه و اذنب ما شئت . و الثالث : اطلب موضعا لا يراك اللّه و اذنب ما شئت . و الرابع : إذا جاء ملك الموت ليقبض روحك فادفعه عن نفسك و اذنب ما شئت . و الخامس : اذا أدخلك مالك النار فلا تدخل فى النار و اذنب ما شئت » « 1 » ؛
پنج چيز را انجام بده آنگاه هر گناهى را خواستى مرتكب شو .
نخست : رزق و روزى خدا را مخور و هر گناهى خواستى انجام ده .
دوم : از حكومت و ولايت الهى بيرون رو و هر گناهى خواستى مرتكب شو .
سوم : جايى را براى خود برگزين كه خدا تو را نبيند ، سپس هر گناهى كه خواهى انجام ده .
چهارم : هرگاه فرشتهء مرگ براى گرفتن جانت وارد شد او را از خود دور كن ، پس از آن هر گناهى خواستى انجام ده .
پنجم : هرزمان مالك دوزخ خواست تو را وارد آتش دوزخ كند ، داخل آتش مشو و آنگاه هر گناهى خواستى انجام ده .
3 . از جمله رواياتى كه در خصوص پندهاى سودمند امام حسين عليه السّلام وارد شده مىتوان به اين روايت اشاره كرد :
هامش
( 1 ) . بحار الانوار 78 / 126 .