فقه و احكام دين
معصومين عليهم السّلام مرجعيت دينى خويش را پس از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله در زمينهء علمى و سياسى باهم ، به اثبات رساندند . خط و مشى خلافت به گونهاى حساب شده در جهت حذف و از ميان برداشتن اين شيوهء پيامبر و دور ساختن آن از عرصهء سياسى و اجتماعى به فعاليت پرداخت و همانگونه كه عنايت داشتيد اهل بيت عليهم السّلام براى رويارويى با اين توطئه ، دست به برنامهريزى زدند .
ولى در اين گيرودار ، بعد علمى بيشتر جلوهگر شد و بر بعد سياسى غلبه يافت به گونهاى كه اهل بيت عليهم السّلام پس از امام حسين عليه السّلام به كنارهگيرى از عرصهء سياسى متهم گشتند ، اما ناتوانى علمى خط حاكم با وجود امكانات فراوان مادى و نيروى انسانى آنها در طول تاريخ به خوبى پديدار گشت و مرجعيت ائمه اطهار عليهم السّلام بر ديگر مرجعيتهاى رايج آن زمان برترى يافت . از سويى ، نياز مسلمانان به تشريح احكام شرع با توجه به رخدادهاى جديدى كه همواره پيش آمد ، سبب ديگرى بود كه به پديدار شدن علوم و فضيلت و كمال اهل بيت عليهم السّلام انجاميد .
حقايقى نظير حقيقت عدم عجز و ناتوانى اهل بيت در برابر پرسشهاى گوناگون مردم و عدم دريافت علم و دانش خود از فردى غير از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و خاندان معصوم آن بزرگوار كه در تاريخ ثبت شده ، بر هيچ انسان عاقلى پوشيده نيست و دليل روشنى بر فضل و برترى آنان از ديگران تلقى مىشود .
در اينجا نمونهاى از رواياتى را كه ارتباط به فقه به معناى رايج آن دارد در خور گنجايش آن ، يادآور مىشويم :
1 . در ارتباط با نماز ؛ امام باقر عليه السّلام نماز خواندن را در يك لباس جايز