بخش چهارم ميراث علمى امام حسين عليه السّلام چشماندازى كلى به ميراث علمى امام عليه السّلام
حسين بن على بن ابى طالب عليهما السّلام رهبرى الهى و يكى از اسوههاى هدايت خداوندى به شمار مىآمد كه آنان را براى حفظ و حراست از دين و آييناش برگزيده بود .
رنج و محنتى كه امير مؤمنان و امام حسن و امام حسين عليهم السّلام با آن دست و پنجه در افكندند در مسير آرمان و عقيده و مسلمانان ، پردامنهترين رنج و دشوارى به شمار مىرفت ، زيرا اين رنج و مصيبت ، با انحراف زمامداران از مسير و خط رسالت آغاز و نه تنها به انحراف از اصول و مبانى دين در ادارهء حكومت اكتفا نشد ، بلكه دامنهء آن به اعماق مسلمانان و اسلام راه يافت .
اين انحراف بزرگ ، بر عزم و ارادهء پيشوايان و راهنمايان دين الهى افزود تا در راستاى آموختن احكام دين به مسلمانان ، پايههاى آيين اسلام را در ميان آنان تحكيم بخشيده و به گونهاى آنها را تربيت كنند كه از راهيابى سريع اين انحراف ميان آنان جلوگيرى به عمل آورده و از فروپاشى توان و قدرت آنها و تفرقه و پراكندگى ، بازدارند . از همين رهگذر ، تربيت كردن جمعى شايسته و كارآمد و تلاش توانفرسا در جهت پرورش و توجه به امور آنان ، كارى فوق العاده مهم به شمار مىآمد و ارج و عظمت اين كار براى اهل تحقيق آنگاه