« أدبنا اللّه فقال تعالى :
وَ إِذا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْها
« 1 » و كان احسن منها اعتاقها » ؛ « 2 »
ما تربيت يافتگان مكتب الهى هستيم ، خداوند فرمود : هرگاه به شما تحيّت گويند ، پاسخ آن را بهتر از آن تحيّت بدهيد بنابراين ، بهتر از دسته گلى كه او هديه كرد ، آزادى اوست .
از جمله فضايل بلند اخلاقى آن بزرگمرد اين بود كه هرگاه باغ و بستانى از كسى خريدارى مىكرد و سپس فروشندهاش به فقر و تنگدستى دچار مىشد ، حضرت باغ را با پولش به وى برمىگرداند .
روزى بينوايى نزدش آمد و از تهيدستىاش شكوه كرد ، اتفاقا آن روز حضرت چيزى در اختيار نداشت و اين امر بر او دشوار آمد و از برگرداندن او شرم داشت ، رو به فقير كرد و فرمود : تو را به موضوعى راهنمايى مىكنم كه از آن طريق نيازت برآورده شود ، مرد بينوا عرضه داشت : فرزند رسول خدا ! چه موضوعى ؟
حضرت فرمود : دختر خليفه از دنيا رفته و پدرش در غم او فوق العاده اندوهگين است و از هيچكس تسليت مناسبى نشنيده تو نزد خليفه برو و با اين كلمات به او تسليت بگو وى نياز تو را برآورده خواهد ساخت ، عرضه داشت : آن كلمات را به من بياموز تا آنها را به خاطر بسپارم .
حضرت فرمود : به او بگو : « الحمد للّه الذي سترها بجلوسك على قبرها و لم يهتكها بجلوسها على قبرك » ؛ خداى را سپاس كه دخترت را مستور داشت و تو بر قبرش نشستى و حرمتش را هتك نكرد كه او بر مزار تو بنشيند .
هامش
( 1 ) . نساء ، آيهء 86 .
( 2 ) . مناقب ابن شهرآشوب 2 / 23 ، حياة الامام الحسن 1 / 322 به نقل از خوارزمى .