آگاهى بر آنها دشوار است . همهء اين لقبها و كنيهها در موارد گوناگون و مناسبتهاى متعددى كه امام عليه السّلام در جهت گسترش اسلام و دفاع از آن و رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم ، همت گمارد ، از ناحيهء پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم صادر شده بود .
از جمله لقبهاى آن بزرگوار مىتوان به موارد زير اشاره نمود :
امير مؤمنان ، پيشواى دين و مسلمانان ، نابودكنندهء شرك و مشركان ، كشندهء ناكثين و قاسطين و مارقين ، سرور مؤمنان ، شبيه هارون ، مرتضى ، جان پيامبر ، برادر رسول خدا ، همسر بتول ، شمشير آختهء الهى ، سالار نيك مردان ، هلاك كنندهء فاجران ، تقسيمگر بهشت و دوزخ ، پرچمدار ، سرور عرب ، وصلهكنندهء كفش ، برطرفكنندهء گرفتارىها ، راستگوى بزرگ ، ذو القرنين ، راهنما ، جدا كنندهء حق و باطل ، دعوتگر به حق ، گواه و شاهد ، دروازهء شهر دانش ، فرمانروا ، جانشين ، داور دين رسول خدا ، وفاكنندهء وعدههاى پيامبر ، خبر بزرگ ، راه راست و مرد پيشانى بلند و فربه . « 1 »
كنيههاى حضرت : ابو الحسن ، ابو الحسين ، ابو السبطين ، ابو الريحانتين ، ابو تراب است .
تحت تربيت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم
پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم با اينكه با خديجه عليها السّلام ازدواج كرده و در خانهاى جداگانه به سر مىبرد ، ولى به خانهء عمويش ابو طالب عليه السّلام آمد و شد فراوان داشت و على عليه السّلام را مشمول عواطف و مورد توجه كامل خويش قرار داده بود . وى را در
هامش
( 1 ) . كشف الغمهء اربلى 1 / 93 . لقبهاى متعدد ديگرى در منابع راويان و محدثان براى امير مؤمنان عليه السّلام ذكر شده از جمله صحيح ترمذى ، خصائص نسايى ، مستدرك حاكم نيشابورى ، حلية الاولياء اصفهانى ، اسد الغابهء ابن اثير ، تاريخ الاسلام ذهبى و ديگران .