وارد مسجد شد و عرضه داشت : پروردگارا ! من به ذات مقدست و پيامبران و كتب آسمانىات ايمان داشته و به سخن جدّم ابراهيم خليل عليه السّلام اعتقاد دارم . هم او بود كه خانهء ويرانهات را بنا نهاد . تو را به حق آن كس كه اين خانه را بنا نهاد و به حق كودكى كه بدان بار دارم سوگند ! ولادت اين فرزند را بر من آسان گردان .
يزيد مىگويد : ديدم خانهء كعبه از ناحيهء پشت شكافته شد و فاطمه وارد آن گرديد و از ديدگان ما نهان شد و سپس ديوار خانه به هم متصل شد ، ما به پا خاسته و تلاش كرديم قفل در را باز كنيم ، ولى تلاشمان بىنتيجه ماند و در باز نشد ، دانستيم در اين ماجرا راز و رمزى الهى نهفته است و آن بانو روز چهارم در حالى كه دست امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السّلام را در دست داشت از خانهء كعبه خارج شد . « 1 »
فردى به سرعت اين خبر را به ابو طالب و خاندان او مژده داد ، همگى با چهرههاى خندان و شتابان از راه رسيدند . پيشاپيش همه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم در حركت بود كه على را در آغوش گرفت و به خانهء ابو طالب برد - در آن برهه رسول گرامى از زمان ازدواج با حضرت خديجه در خانهء عمويش بسر مىبرد - در ذهن ابو طالب خطور كرد كه نوزادش را « على » بنامد و چنين كرد و به ميمنت ولادت اين نوزاد مبارك وليمهاى ترتيب داد و شتران زيادى ذبح كرد . « 2 »
كنيه و لقب
امير المؤمنين عليه السّلام داراى القاب و كنيهها و صفاتى است كه شمارش و
هامش
( 1 ) . علل الشرايع صدوق ، ص 56 ، روضة الواعظين فتّال نيشابورى ص 67 ، بحار الانوار 35 / 8 ، كشف الغمه إربلى 1 / 82 .
( 2 ) . بحار الانوار 35 / 18 .