1 . از ابن عباس منقول است گفت : روزى على بن ابى طالب تنها چهار درهم در اختيار داشت ، يك درهم آن را شب هنگام ، يك درهم آن را روز ، يك درهم را نهانى و درهمى را آشكارا صدقه داد و خداى سبحان اين آيهء شريف را در شأن وى نازل فرمود :
الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
؛ « 1 »
پاداش آنان كه دارايى خود را شبانه و هنگام روز و نهانى و آشكارا انفاق مىكنند نزد خداست ، نه ترسى بر آنها وجود دارد و نه اندوهگين مىشوند .
2 . باز ابن عباس گفت : على عليه السّلام انگشتر خويش را در حال ركوع به بينوايى صدقه داد ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم از آن فرد مستمند پرسيد چه كسى اين انگشتر را به تو داده است ؟ عرض كرد : همان شخصى كه در حال ركوع است . ( و به امير مؤمنان عليه السّلام اشاره كرد ) خداى متعال اين آيهء شريف را نازل فرمود :
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ
؛ « 2 »
ولى و سرپرست شما تنها خدا و رسول اويند و آنان كه نماز به پا داشته و در حال ركوع زكات مىپردازند .
3 . آيهء تطهير « 3 » ، على عليه السّلام را در زمرهء اهل بيت وحى كه از هر پليدى پيراستهاند به شمار آورده و آيهء مباهله « 4 » ، آن بزرگوار را به منزلهء جان پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم تلقّى كرده است .
هامش
( 1 ) . بقره / 274 ، به ينابيع الموده 92 مراجعه شود .
( 2 ) . مائده / آيهء 55 ، به تفسير طبرى 6 / 156 و بيضاوى و غير اين دو مراجعه شود .
( 3 ) . احزاب / 33 ، به صحيح مسلم ، فضائل صحابه مراجعه شود .
( 4 ) . آل عمران / 61 ، صحيح ترمذى 2 / 300 .