براى اثبات اين معنا كافى است خطابهاى را كه فاطمهء زهرا عليها السّلام در مسجد رسول خدا و در برابر خليفه و انبوه مهاجر و انصار ايراد فرمود دقيقا مورد بررسى قرار دهيم كه اغلب فرازهاى آن در مدح و ثناى امام على ( ع ) بوده و ستايش عرصههاى جهاد و مبارزهء ناب آن حضرت در جهت خدمت به اسلام و اثبات حق اهل بيت عليهم السّلام به چشم مىخورد . آن مخدره در خطابهاش اهل بيت را وسيلههاى ميان خدا و آفريدگانش دانست و آنان را برگزيدگان و جايگاه پاكىها و حجّت الهى و در خلافت و حكومت ، وارثان پيامبران خدا توصيف فرمود .
فاطمهء زهرا عليها السّلام كوشيد تا به مسلمانان هشدار دهد و گزينش شتابزده و واپسگرايى آنان را پس از هدايتشان به آنها گوشزد نمايد و به آنان بفهماند به غير سرچشمهء زلالى كه كام عطشانشان را سيراب مىساخت ، روى آوردند و خلافت را به نااهلان سپردند و در دام فتنه گرفتار آمدند و انگيزههايى را كه موجب شد از كتاب خدا فاصله بگيرند و در مسأله خلافت و امامت ، با دستورات آن به مخالفت برخيزند ، برايشان روشن ساخت .
بنابراين ، ماجراى درخواست فدك جز به همان اندازه كه به موضوع هدف بلند آن حضرت ارتباط داشت ، مسأله تقسيم ميراث و يا بازپسگيرى هديه و پيشكش و درخواست ملك و خانه نبود ، بلكه اين قضيه از نگاه زهرا عليها السّلام مسأله اسلام و كفر و ايمان و نفاق و تصريح پيامبر به جانشينى خود و شورايى كردن آن تلقّى مىشد و همين هدف بلند سياسى را در سخنانش با زنان مهاجر و انصار كه به ديدار آن مخدّره آمده بودند ، به روشنى بيان فرمود و برايشان تشريح كرد كه خلافت ، با روى كار آمدن حزب حاكم و تكيه زدن بر مسند حكومت ، از مسير صحيح خود منحرف شده است ، و اظهار داشت : كسى
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 210
مساهمون: منذر حكيم
ص٢١٠