خديجه ، مهريه را در اموال خود برعهده گرفت . . . برخى با تعجب گفتند :
شگفتا ! زنان مهريه را به نفع مردان ، برعهدهء مىگيرند . ابو طالب از اين سخن برآشفت و فرمود : « اگر آن مردان ، در رتبه و مقام برادرزادهء من باشند ، از ناحيهء زنان با گرانترين بها و بالاترين مهريه ، درخواست ازدواج با آنان مىشود و اگر نظير شما باشند ، جز با بالاترين مهريه ، به ازدواج با آنان تن درنخواهند داد . »
از برخى منابع استفاده مىشود كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم خود ، مهريهء خديجه را پذيرفت و اگر اين كار را توسط ابو طالب نيز انجام داده باشد ، چندان مانعى ندارد . از سخنان ابو طالب در مجلس خواستگارى مىتوان جايگاه والاى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم را در دل مردم و مجد و عظمتى را كه بنى هاشم از آن بهرهمند بودند ، دريافت .
خديجه قبل از ازدواج با پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم
خديجه عليها السّلام در خانوادهاى اصيل و خوشنام و داراى اخلاق نكو و پسنديده ، كه پيرو دين حنيف ابراهيم عليه السّلام بودند ، پا به عرصهء وجود نهاد . در آن زمان كه پادشاه يمن تصميم گرفت حجر الأسود را از كعبه بازگرفته و با خود به يمن ببرد ؛ خويلد ، پدر خديجه با وى به نزاع و كشمكش پرداخت و در مسير دفاع از آرمان و مناسك دينش ، از هواداران فراوان پادشاه ، ترسى به دل راه نداد .
أسد بن عبد العزّى - جدّ خديجه - از چهرههاى بارز شركتكنندهء در حلف الفضول بهشمار مىآمد كه بر پايه يارى ستمديدگان برپا گرديد و رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم به اهميّت اين پيمان گواهى داد « 1 » و ارزشهايى را كه اين پيمان بر
هامش
( 1 ) . سيرهء نبوى 1 / 141 .