تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 51

مساهمون:

ص٥١
ماه رمضان براى عبادت كاملا آماده مىشد و از زنان ، دورى مىجست و شب‌زنده‌دارى مىكرد و در خلوت به عبادت مىپرداخت « 1 » و در مورد دعا مىفرمود : دعا روح عبادت است . « 2 » ؛ ( دعا ) سلاح فرد باايمان و ستون دين و نور آسمان‌ها و زمين است . « 3 » همواره با خدا در ارتباط بود . . . و در هر كار كوچك و بزرگ همواره به پيشگاهش تضرع و زارى و دعا مىكرد . روزى هفتادبار بىآن‌كه گناهى انجام داده باشد ، توبه مىنمود « 4 » و هرگاه از خواب بيدار مىشد سر بر آستان حق مىساييد « 5 » و روزانه سيصد و شصت‌بار خدا را سپاس مىگفت و عرضه مىداشت : « الحمد للّه ربّ العالمين كثيرا على كلّ حال » ؛ « 6 » در همهء حالات ، حمد و سپاس فراوان پروردگار جهانيان را سزاست . و پيوسته به تلاوت قرآن مىپرداخت و شيفته و دلباختهء آن بود . جبرئيل براى كاهش رنج و زحمتى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم در انجام عبادات بر خود روا مىداشت ، اين آيه‌ها را بر او نازل كرد :
طه * ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى
« 7 » ؛ طه * ما قرآن را بر تو نازل نكرديم كه به زحمت افتى .
هامش
( 1 ) . كافى 4 / 155 . ( 2 ) . « الدّعاء مخّ العبادة » محجة البيضاء 2 / 282 . ( 3 ) . « سلاح المؤمن و عمود الدين و نور السماوات و الارض » همان 2 / 284 . ( 4 ) . بحار الانوار 16 / 217 . ( 5 ) . همان 16 / 253 . ( 6 ) . كافى 2 / 503 . ( 7 ) . طه / 1 - 2 .