ورود اسرائيليات به منابع فرهنگى مسلمانان گشود و از سويى نتيجهء آن باز شدن دروازهء رأى و استحسان بود تا آنجا كه رأى به عنوان يكى از منابع قانونگذارى مطرح شد بلكه برخى ، آن را بر روايات شريف نبوى مقدم داشتند ، تا جايى كه بسيارى از روايات نتوانستند در برابر نقد علمى ، پايدار بمانند و اين موضوع به نوبت خود به بىارزش شدن روايات صحيح نبوى نزد اهل سنّت و عدم پاسخگويى آنها به نيازمندىهاى امت در دورههاى بعدى ، انجاميد .
ولى اهل بيت عليهم السّلام با قاطعيّت تمام در برابر اين موج بنيانكن ايستادند و با رهنمودهاى خود و طبق اقتضاى امامت و خلافت قانونى خود ، توانستند با جهت دادنهاى خود از تباهى سنّت شريف در بين مؤمنان مراقبت نمايند ، زيرا مهمترين وظيفهء پيشوا و خليفهء واقعى حفظ و نگاهدارى دين و روايات مربوط به آن از تباهى و نابودى است .
ازاينرو ، پژوهشگران سنّت نبوى در تحقيق و بررسى خود بايد به منابع سنّت ، كه در اختيار اهل بيت عليهم السّلام و پيروان آنهاست ، مراجعه كنند ، زيرا اهل خانه به آنچه در خانه است آگاهتر از ديگرانند .
سنّت شريف از ديدگاه اهل بيت ، تمام مباحث مربوط به اعتقادات ، فقه ، اخلاق ، تربيت و نيازمندىهاى بشر در همهء عرصههاى زندگى را پوشش مىدهد .
امام صادق عليه السّلام نوادهء رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم با تصريح به اين حقيقت فرموده است :
« ما من شىء الّا و فيه كتاب او سنّة » ؛ « 1 »
دربارهء هرچيز مورد نياز مردم ، آيه يا روايتى آمده است .
هامش
( 1 ) . كافى 1 / 48 .