نگذاريد » ( 1 ) و نيز از حاجت روى با خوردن طعام كنايه آورده و در داستان عيسى و مادرش فرموده : « آنها طعام مىخورند » ( 2 ) و معناى آن اين است كه آنها نيز ( مانند همهء مردم ) قضاى حاجت مىكردند و نيز از پيامبر خدا ( ص ) در آيهء : « و پروردگارت به زنبور عسل وحى كرد » ( 3 ) با زنبور عسل كنايه آورده است و مانند آن بسيار است ( سخن مؤلف راجع به اينكه منظور از زنبور عسل پيامبر خداست از باب تأويل دور است و گر نه منظور در آن آيه همان زنبور عسل واقعى است ) .
توقف آدم و حوّا در بهشت تا وقتى كه اخراج شدند هفت ساعت بود
103 - محمد بن اسحاق از امام باقر ( ع ) و او از پدرانش نقل مىكند كه پيامبر خدا ( ص ) فرمود : همانا توقف آدم و حوّا ، در بهشت تا وقتى كه از آنجا اخراج شدند هفت ساعت از روزهاى دنيا بود و خداوند ، همان روز آنها را به زمين فرود آورد .
در شيعه هفت خصلت است
104 - عمرو بن ابى المقدام از امام باقر ( ع ) نقل مىكند كه فرمود : همانا شيعهء على كسانى هستند كه در ولايت ما جان خود را بذل مىكنند و با دوستى ما با يك ديگر دوست مىشوند و به جهت زنده كردن مرام ما با همديگر ديدار مىكنند ، آنها اگر خشمناك شوند ستم نمىكنند و اگر خوشحال باشند زياده روى نمىكنند ، آنان براى كسى كه همسايهء آنان باشد بركت و براى كسى كه با آنها آميزش دارد سلم هستند .
( مصنف كتاب مىگويد : ) رواياتى كه در اين باره به من رسيده در كتاب « صفات الشيعه » آوردهام .
پيامبر خدا ابو سفيان را در هفت مقام لعنت كرد
105 - ابو الطفيل عامر بن واثله مىگويد : پيامبر خدا ( ص ) ابو سفيان را در هفت جا لعنت كرد و در همهء آنها نمىتوانست لعنت نكند . نخستين آنها روزى بود كه خدا و رسولش او را لعنت كرد در حالى كه پيامبر از مكه بيرون شده بود و به مدينه هجرت مىكرد و ابو سفيان از شام مىآمد ، ابو سفيان آن حضرت را دشنام داد و تهديد كرد و
هامش
( 1 ) سورهء بقره ، آيهء 235 .
( 2 ) سورهء مائده ، آيهء 75 .
( 3 ) سورهء نحل ، آيهء 68 .