سلطان محمد بيه پيش
853 - 851 ( 78 - 1448 ) - فتوحاتش
اميره حسام الدين فومنى - اميره علاء الدين فومنى
كاركيا ناصر كيا در دوازده ذيقعدهء 851 هجرى ( 1448 ) وفات يافت و پسرش سلطان محمد كه در 825 هجرى ( 1422 ) در قلعهء لمسر متولد شده بود جانشين او گرديد .
سلطان عراق تمامى نقاط مرزى از آستارا تا استرآباد را به او واگذار نمود . او سپاهيانى به كمك اميره محمد فومنى فرستاد تا اميره حسام - الدين فومنى را منكوب سازد و حكومت اين ناحيه را به اميره علاء الدين بدهد .
با مرگ ملك كيومرث فرزندانش ملك كاوس و ملك جلال الدين اسكندر بر سر قلمرو رستمدار به نزاع پرداختند . سلطان محمد كه ابتدا از ملك كاوس پشتيبانى مىكرد از طرف جهانشاه ميرزا مأمور شد كه بگذارد تا ملك كيومرث اين ناحيه را در دست بگيرد . در سال 860 هجرى ( 1456 ) ملك كاوس از مازندران به طرف رستمدار پيش راند ، و سلطان محمد مير ظهر الدين مورخ را با سپاهيانى به كمك ملك اسكندر فرستاد . ملك كاوس به فيروز كوه گريخت و قواى گيلان به سرزمين خود بازگشتند .
اميره محمد رشتى با اينكه به صورت ظاهر با حاكم لاهيجان رابطهء دوستانهاى داشت گلههائى را كه قبلا از او داشت از ياد نمىبرد . در سال 863 هجرى ( 59 - 1458 ) سلطان محمد نتوانست بيشتر با دوروئى به سر ببرد ، اميره محمد نه فقط پدر او بلكه دو تن از پسران او را هم به هلاكت رسانيد و با جزئى بد - گمانى پسر شيرخوار او و برادرش و عدهاى از خدمتكاران را كشت . وقتى كه اميره حسام الدين در كهدم در گذشت اميره محمد به كمك سلطان محمد اميره - علاء الدين دباج را از فومن راند . با اينهمه ، به سبب زندانى كردن خواجه شيخ على نامى كه به او سفارش شده بود تا روابط حسنه با سلاطين لاهيجان برقرار كند ،