و آنها را واداشتند تا به لشته نشا عقب نشينى كنند . با اينحال عدهاى از آنها در فومن باقى ماندند و اميره دباج بن علاء الدين را با سوگندى كه از نظر وفادارى نسبت به او ياد كرده بودند به فومن آوردند و چون اين مرد وقت خود را مصروف خوشگذرانى و هرزگى مىكرد از حكومت اين ناحيه دست برداشت . اميره دباج بن حسام الدين نيز به كوههاى ماسوله گريخت .
اميره دباج بن علاء الدين فومنى
در محرم سال 881 هجرى ( 1476 ) قواى بيه پيش كه در كوچسفهان بود توانست كمكى دريافت نموده و در شانزدهم همين ماه بر اميره انوز و اميره اسحق كه به كمك اميره دباج بن حسام الدين رسيده بود غلبه نمايد . اميره انوز ناگزير به كهدم و اميره اسحق هم به رشت عقب نشست . سلطان محمد كه با فرستادن چهل خروار ابريشم به خزانهء شاهى اقتدار و سلطهء كاملى بر بيه پس يافته بود و مىديد كه اميره دباج تمايلى به سلطنت نشان نمىدهد در 882 هجرى ( 78 - 1477 ) تصميم گرفت اميره اسحق را به حكومت بيه پس منصوب كند ، مشروط بر اينكه اين شخص كوچسفهان و كهدم را به او واگذار كند ، و اميره اسحق رشت و فومن و تولم را بگيرد و درآمد تولم را به فرزندان اميره دباج بپردازد « 1 » .
اميره اسحق فومنى ميرزا على بيه پيشى اميره سياوش گسكرى
882 - 907 هجرى ( 2 - 1501 تا 78 - 1477 ) - 909 - 883 هجرى ( 4 - 1503 تا 1478 ) و فتوحات او - پس از مرگ سلطان حسن بيك در تبريز در سال 882 هجرى ( 78 - 1477 ) اميره رستم كهدمى باز هم كوشش نمود تا كهدم را اشغال نمايد ولى سلطان محمد و اميره اسحق او را مجبور نمودند تا به سلطانيه عقب نشيند .
هامش
( 1 ) - چون اميره سعيد شفتى از اطاعت اميره اسحق سرپيچى نمود سلطان محمد او را از حكومت شفت برداشت و اين ناحيه را به اميره ساسان شفتى سپرد .