883 هجرى ( 79 - 1478 ميلادى ) است توسط نظام الدين شمس الدين مداحى نوذرى نوشته شده است . نزديك مقبرهء چهار پادشاهان مسجدى قرار دارد . مسجد جامع يا مسجد اصلى و بزرگ شهر در اين محله است . معبرى تنگ كه طاقى شكل و خميده است و به نام تكيهء غريب ناميده مىشود به آن متصل است و مىگويند كه سابقا متعلق به معبد و آتشكدهاى بوده است . اين مسجد روى خرابههاى آتشكده بنا گرديده است . مسجد جامع بنايى كاملا ساده و بزرگ است و در حدود يك قرن قبل به وسيلهء حاجى على اكبر حاكم لاهيجان ساخته شده است .
روى يك صفحهء مرمرى در سر در خارجى مسجد فرمانى از شاه سلطان حسين با تاريخ 1106 هجرى ( 95 - 1694 ميلادى ) ديده مىشود كه مربوط به بستن تمام قمار خانهها و مساكن زنان هرزه و قهوه خانهها مىباشد و همچنين اخطارى دربارهء منع فروش مشروبات الكلى و جلوگيرى از انجام مسابقهء كبوتر پرانى و خروس جنگ و جنگ گاوهاى نر و قوچها و نگهدارى حيوانات به اين قصد و منظور است « 1 »
هامش
( 1 ) - صورت كتيبهء سنگى در مسجد جامع لاهيجان :
هو السلطان المتعال - حكم جهان مطاع آنكه وزير گيلان بيه پيش بشفقت شاهانه سرافراز گشته بداند كه چون هنگامى كه مهرهء انجم بر تختهء زرنگار فلك آبگون سيماب نمودن به دست قضا چيده و كعبتين عاج نيرين جهت تحصيل نقد سعادت كونين به نقش شش جهت گرديده گنجور گنجينهء وجود بمودى حقانيت اقتضاى قول اللهم مالك الملك توتى الملك من تشاء و تنزل الملك ممن تشاء بيدك الخير انك على كل شئ قدير درهم و دينار تمام عيار دولت و اعتبار زرده دهى و پادشاهى و فرماندهى عرصهء روزگار را جهت اين دودمان خلافت و امامت و خاندان نبوت و ولايت در مخزن هستى در كمال تردستى محفوظ و مضبوط داشته جهت سپاس اين نعمت بىقياس و اداى شكر اين عارف محكم اساس در اين عهد سعادت عهد كه عذراى دولت روز افزون در آغوش و ليلاى سلطنت ابد مقرون دوش بدوش و اولين سال جلوس ميمنت مأنوس و اوان شكفتگى گلشن آمال عامهء نفوس است همت صافى طويت معدلت گستر و ضمير منير مهر اضائت شريعت پرور به حكم آيهء وافى هداية الذين مكنا هم فى الارض اقاموا الصلاة و آتوا الزكوة و امر بالمعروف و نهى عن المنكر و اجراى اوامر و نواهى