امير كيائى كه زيدى بودند در اطراف مقبرهء او به خاك سپرده شدند اين محل به نام چهار پادشاه معروف گرديد « 1 » .
وجود اين بنا مرهون بزرگوارى سيد هادى كيا است . وقتى پيكر برادرانش سيد على كيا و سيد حسن كيا و ديگران مانند سيد ابراهيم و عبد اللّه كيا پسر سيد على كيا پسر سيد ناصر كيا كه در سال 791 هجرى ( 1389 ) در كارزار رشت به قتل رسيده بودند پس از پنج ماه به آنجا منتقل گرديد به دستور سيد هادى كيا اين بنا ساخته شد .
نوشتهء ضريح كه كار قابل توجهى است شايد متعلق به قرن هشتم يا اوايل قرن نهم هجرى باشد . درهاى ورودى آن از چوب است كه روى آنها كنده كارى شده و نوشتهاى به تاريخ 1015 هجرى ( 7 - 1606 ميلادى ) دارد كه شجرهء سيد خوركيا و نام هديه كنندهء آن قاضى محمد خان و نويسندهء آن محمد بن داود كيا و حجار آن عبد الفتاح فومنى نقش شده . در ديگر كار استاد شهاب الدين بن نظام الدين درودگر قزوينى است و نوشتهاى دارد كه نشان مىدهد اين قسمت از زيارتگاه در 791 هجرى ( 1386 ميلادى ) به فرمان الحاج خواجه حاجى زنگى شاه نظر ساخته شده است . بطورى كه از ضريح خوانده مىشود در اين مقبره جسد سيد خوركيا كه در ربيع الاول 674 هجرى ( 1249 ميلادى ) به قتل رسيده وجود دارد و ضريح به فرمان حاجى على بن شهاب الدين لاهيجى ساخته شده است . نوشتهء روى ضريح ديگر نشان مىدهد كه در مقبرهء جسد سيد رضى كيا پسر سيد على كيا الحسينى كه در اول جمادى الاول 1829 هجرى ( 1426 ميلادى ) وفات يافته وجود دارد . نوشته از حسين بن على صالحى گيلى است . روى قطعهاى چوب كه براى ترميم ضريب به كار رفته نوشتهاى ديگر با نام سيد على بن امير ديده مىشود .
اين زيارتگاه داراى دو قرآن قديمى است كه يكى از آنها به خط كوفى است و از اين قرآن چند صفحه از اول و آخر افتاده است . قرآن ديگر كه تاريخ آن
هامش
( 1 ) - تاريخ گيلان ظهير الدين صفحهء 93