شنيديم كه منادى ايمان ندا سر داده كه به پروردگارتان ايمان آوريد و ما ايمان آورديم . پروردگارا ، گناهان ما را ببخش و بديهاى ما را محو كن و با نيكانمان بميران . پروردگارا ، آنچه از طريق پيامبرانت به ما وعده كردهاى ، به ما عنايت كن و در روز قيامت رسوايمان نكن كه تو خلاف وعده مرتكب نمىشوى . « 1 »
آقاى من ، آخرين سخنم اين است كه من خود از اين همه كه گفتم ، چيزى نمىدانستم و اين وسائط را كه به درگاهت آوردم ، نمىشناختم . اين همه را تو ، به كرم و رحمتت به من آموختى ، تا چنان سخن بگويم كه دستم به دامن لطف تو رسد .
الهى ، تو همانى كه احسان و بخشش ، چيزى از تو نمىكاهد و محرومكردن ديگران چيزى به تو نمىافزايد . تو آن مولاى كريمى كه راه درخواست را به بندگان گناهكارت آموختهاى و به آنها ياد دادهاى چگونه با دعا ابواب رحمتت را بگشايند و با بزرگوارى از آنها چشم مىپوشى ، تا با تو سخن بگويند و خود را تسليم پيشگاهت كنند . الهى ، پس زيبندهترين كارى را كه شايسته اين مقام توست ، با من كن كه تو برترين مهربانان و بزرگوارترين بزرگواران و دلسوزترين مالكانى .
الهى ! من تو را خواندم و به تو اميد بستم ؛ پس اگر به من توجّه كرده ، سخنانم را شنيدهاى به حقّ اين شرفى كه مرا دادهاى به من رحم كن ، پاسخم ده و نااميدم مكن و اگر در آن حال كه با ساحت قدس تو سخن مىگفتم تو از من روى گردان بودهاى ، به من رحم كن كه اگر با اين رحمت گسترده و فضل عميم روى از من بگردانى از دست خواهم رفت و هلاك خواهم شد .
الهى ، من در اين دعا به عزيزان تو روى آوردم . اگر آنها نيز به من توجّه دارند ، به احترام ايشان ، به من رحم كن و اگر به احترام تو از من روى گردانيدهاند ، به حقّ وفاداريشان به من رحم كن و مرا در سايهء خود و ايشان قرار ده .
اگر به هنگام غروب با افرادى بىتوجّه و غافل بودى ، مبادا كه با سرگرم شدن به آنها مولا و مالك سعادت دنيا و آخرتت را فراموش كنى ، بلكه چنان كن كه محمّد بن
هامش
( 1 ) . سورهء آل عمران ، آيه 193 و 194 .