عبدك و سئلك و هو عبدك و انا اسئلك و انا عبدك ان تصلّى على محمّد و آل محمّد و ان تستجيب لى كما استجبت له و ادعوك بما دعاك به عبدك ايّوب اذ مسّه الضّرّ فدعاك انّى مسّنى الضّرّ و انت ارحم الرّاحمين فاستجبت له و كشفت ما به من ضرّ و آتيته اهله و مثلهم معهم فانّه دعاك و هو عبدك و انا ادعوك و انا عبدك و اسئلك و هو عبدك و انا أسئلك و انا عبدك ان تصلّى على محمّد و آل محمّد و ان تستجيب لى كما استجبت له ادعوك بما دعاك به يوسف اذ فرّقت بينه و بين اهله و اذ هو فى السّجن فانّه دعاك هو عبدك و انا اسئلك و انا ادعوك و انا عبدك و سئلك و هو عبدك و انا عبدك ان تصلّى على محمّد و آل محمّد و ان تفرّج عنّى كما فرّجت عنه و ان تستجيب لى كما استجبت له و صلّ على محمّد و آل محمّد و افعل بى كذا و كذا ( بهجاى و افعل . . . حاجت خود را ذكر كن ) « 1 » ؛
الهى تو را مىخوانم ، چنانكه بندهات يونس تو را خواند ؛ هنگامى كه خشم آلوده رفت و مىپنداشت تو بر او سخت نمىگيرى و چون در تاريكى گرفتار شد ، ندا برآورد كه جز تو خدايى نيست . منزّهى تو ، من از ستمكارانم و تو دعايش را مستجاب كردى و او را از غم رهانيدى و تو اينگونه مؤمنان را مىرهانى . الهى ، او تو را در حال بندگى خواند و من نيز تو را در حال بندگى مىخوانم ، او در حال بندگى از تو خواهش كرد و من نيز در حال بندگى از تو مىخواهم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و دعايم را مستجاب كنى ، چنانكه دعاى او را مستجاب كردى و تو را مىخوانم ، چنانكه بندهات ايّوب تو را خواند ، آن هنگام كه سخت گرفتار شد ، او گفت : « من گرفتار شدهام و تو برترين رحمكنندگانى » و تو دعايش را مستجاب كردى و از گرفتارى نجاتش دادى و خانوادهاش را با گروهى همانند آنها به او پس دادى . الهى ، او تو را در حال بندگى خواند و من نيز تو را در حال بندگى مىخوانم ، او در حال بندگى از تو خواهش كرد و من نيز در حال بندگى از تو مىخواهم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و دعايم را مستجاب كنى ،
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 87 ، ص 79 ، ح 3 و مصباح المتهجّد ، ص 61 .