فصل هجدهم اسرار و كيفيت اذان و اقامه
در كتاب غياث سلطان الورى لسكان الثّرى براى اذان اسرارى مهم بيان كرديم كه هركس بخواهد ، مىتواند در آن كتاب ببيند و اكنون بخشى از آن مطالب را در اينجا ذكر مىكنيم :
از امام حسين عليه السّلام روايت شده كه فرمود : در مسجد نشسته بوديم كه مؤذّن بالاى مناره رفت و گفت : اللّه اكبر ، اللّه اكبر ، امير الحسن عليه السّلام با شنيدن اين صدا گريست و ما هم به سبب گريهء او گريه كرديم . وقتى اذان تمام شد ، فرمود : مىدانيد مؤذّن چه مىگويد ؟
گفتيم : خدا و رسول و جانشين رسولش بهتر مىدانند .
فرمود : آرى اگر مىدانستيد چه مىگويد ، خندهء شما كم و گريههايتان فراوان مىشد ؛ اللّه اكبر معانى زيادى دارد ، يكى از معانى تكبير به ازليّت و ابديّت و علم و قوّت و بردبارى و كرم و جود و عطا و كبرياى خدا مربوط مىشود .
وقتى مؤذّن اللّه اكبر مىگويد ، در حقيقت مىگويد : آن خدايى كه خلق و امر به دست اوست و خلايق به خواست او موجود مىشوند و هرچه مربوط به خلق است ، از اوست و خلق به سوى او برمىگردد ، اوست كه قبل از هرچيز از ازل بوده است و بعد از همه خواهد بود ، حدّى ندارد ، او باقى است و هرچه غير او فناپذير