نماز نزد خدا محبوبتر است و اين نماز نمازى است كه هم فرشتگان شب شاهد آن هستند ، هم فرشتگان روز .
يهودى گفت : اى محمّد ، راست گفتى . « 1 »
ب : بزرگداشت نماز از ديدگاه روايات
در فصل اول و دوم به لزوم اهميّت دادن و بزرگداشت نماز توجّه داديم ، ولى چون فاصله افتاد ، مطالب ديگرى در اين باب بيان مىكنيم . امام صادق عليه السّلام از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله روايت مىكند : كسى كه نماز واجب را از وقتش تأخير بيندازد ، فردا به شفاعت من نمىرسد . « 2 »
صدوق رحمه اللّه در كتاب عقاب الاعمال از ابو بصير « 3 » روايت مىكند كه پس از وفات امام صادق عليه السّلام براى تسليت نزد ام حميده « 4 » رفتم . آن بانو گريست ، من هم گريه كردم ، سپس گفت : اگر حضرت را در وقت وفات مىديدى ، تعجّب مىكردى . چشمانش را گشود و فرمود : همهء نزديكان مرا جمع كنيد ! ما همهء فاميل را جمع كرديم ؛ حضرت نگاهى به آنها كرد و فرمود : شفاعت ما به كسى كه نماز را سبك بشمرد نخواهد
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 7 ، ص 127 ، ب 6 ، ح 7 .
( 2 ) . لا ينال شفاعتى غدا من اخّر الصّلوة المفروضة بعد وقتها ( بحار الانوار ، ج 83 ، ب 6 ، ح 11 )
( 3 ) . ابو بصير يحيى بن قاسم اسدى از اصحاب امام باقر و امام صادق عليهما السّلام است . او نابينا بود ، ولى جزء فاضلترين و دانشمندترين راويان حديث است . در روايت است كه شخصى به امام صادق عليه السّلام عرض كرد :
گاهى محتاج مىشويم مطلبى را بدانيم ، از چهكسى سؤال كنيم ؟ حضرت فرمود : از اسدى يعنى ابو بصير .
( 4 ) . حميده يا ام حميده مادر مكرّمهء امام كاظم عليه السّلام است . حميده در اصل از اسراى بربر بوده است ، ولى بهطورى كه از روايات استفاده مىشود ، انتخاب شده بوده و اسارت و انتقال او به مدينه اتّفاقى نبوده است .
مرحوم محدّث قمى در منتهى الآمال از كلينى و راوندى روايتى نقل مىكند كه نشان مىدهد لحظهلحظهء سفر او تحت نظر امام باقر عليه السّلام بوده است .
همچنين محدّث قمى مىنويسد : آنچه از بعضى روايات بر من ظاهر شده آن است كه آن مخدّره فقيهه و عالمه به احكام و مسائل بوده است و حضرت صادق عليه السّلام زنها را امر مىفرموده كه رجوع به او نمايند .
آن حضرت دربارهء آن بانو فرموده است : حميده مانند شمش طلا از هرپليدى و چركى تصفيه شده است ملائكه او را حراست و پاسدارى مىكردند ، تا به من رسيد و اين به سبب احترامى است كه خدا براى من و امام بعد از من قائل است .