براى امّت من انتخاب كرد و اين نماز از محبوبترين نمازها نزد خداست و به من سفارش كرده است كه در بين همهء نمازها مخصوصا مواظب آن باشم .
امّا نماز مغرب ، مغرب همان ساعتى است كه خداوند توبهء آدم را پذيرفت ، فاصلهء بين خوردن از درخت و پذيرش توبه سيصد سال از سالهاى دنيا بود و به حساب آخرت كه هرروزش هزار سال است ، اين مقدار به اندازهء وقت عصر تا وقت عشا است . پس آدم سه ركعت نماز خواند . يك ركعت براى گناه خود ، يك ركعت براى گناه حوّا و يك ركعت براى توبه و خداوند هم اين سه ركعت نماز را بر امّت من واجب كرد و اين همان وقتى است كه دعا مستجاب مىشود و پروردگارم به من وعده داده است : هركس از امّت من در اين وقت دعا كند ، دعايش مستجاب شود و اين همان نمازى است كه پروردگارم واجب كرده و فرموده است :
حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ .
« 1 »
امّا نماز عشا ، قبر ظلمتى دارد و روز قيامت هم ظلمتى دارد . خداوند به من و امّتم امر كرده است ، اين نماز را در اين وقت بخوانيم ، تا قبرهايشان نورانى شود و صراط برايشان نورانى شود .
هركس در تاريكى شب براى نماز عشا قدم بردارد ، خداوند جسمش را بر آتش جهنّم حرام مىكند و اين همان نمازى است كه براى پيامبران قبل از من انتخاب شده است .
اما نماز صبح ، هنگامى كه خورشيد طلوع مىكند ، بر شاخهاى شيطان مىتابد . « 2 » خدايم به من امر كرده است ، قبل از اينكه خورشيد طلوع كند و كافر در مقابل آن سجده نمايد ، من نماز بخوانم و امّتم براى خدا سجده كنند و تعجيل در خواندن اين
هامش
( 1 ) . خدا را صبح و شام ستايش كنيد . ( سورهء روم ، آيهء 17 . )
( 2 ) . مطمئنا منظور از اين جمله معناى ظاهرى آن نيست ، اين گونه تعبيرات در احاديث معانى خاصّى دارند ، معصومان عليهم السّلام از طرفى مجبور بودهاند در حدّ دانش روز و سطح درك مخاطبان خود سخن بگويند ، از طرفى سعى داشتهاند معانى دقيقى كه درنظر داشتهاند به نحوى در سخنان خويش بگنجانند و به همين سبب است ، كه گاهى در احاديث به مطالبى برخورد مىكنيم كه با ظاهر خود منطبق بر دستآوردهاى مسلّم علوم نيست .