فرزندان امامان ، و اگر نتواند برساند بشيعيان آنها از آنان كه وسيله خوردن مال مردم نيستند ، و از آنان نخواهد جز خدا ، و آنچه كه واجب است بر آنها از حق من ، و دادگرى در رعيت ، و بخش كردن برابر ، و گفتار حق ، و اينكه حكم كتاب بر آنست كه امير المؤمنين عليه السّلام انجام داده ، و فرائض بر طبق كتاب خدا و احكام آن است ، و غذا خوراندن در راه دوستى او ، و زيارت خانه كعبه ، و جهاد در راه خدا و روزه ماه رمضان ، و غسل جنابت ، و وضوء كامل بر صورت و دو دست و دو ساعد تا آرنج ، و مسح سر و دو پا تا كعب ، نه بر كفش و نه از روى نقاب و نه بر روى عمامه ، و دوستى خاندان من در راه خدا ، و دوستى شيعيان آنها ، و دشمنى دشمنانشان و دشمنى آنها كه دشمنانش را دوست دارند ، و دشمنى در راه خدا و براى او ، و ايمان بتقدير ، خير و شرّ آن ، و شيرين و تلخش .
و بر اينكه حلال دانيد حلال قرآن را و حرام شمريد حرام آن را ، و باحكامش عمل كنيد ، و متشابه را باهلش بازگردانيد ، و هر كس راهش را نداند و دستور العملش را از من نگرفته و نشنيده باشد بر او باد به على بن ابى طالب چون او ميداند چنانچه من ميدانم و ظاهر و باطن و محكم و متشابه قرآن را آگاه است ، و اوست كه بر تفسير و تأويل قرآن ميجنگد ، چنانچه من بر اصل نزول و فرود آمدن آن ميجنگيدم ، و دوستى اولياء خدا ، محمد و فرزندانش و بويژه امامان ، و دوستى هر كس به آنها وابسته باشد و پيرو آنها گردد ، و بيزارى و دشمنى با هر كه با آنان دشمنى كند و از آنان جدا شود ، مثل دشمنى با شيطان رانده شده ، و بيزارى از شيعيان و پيروان آنها ، و مقاومت و ايستادگى بر مسير امام .
و بدانيد من هيچ كس را بر على عليه السّلام پيش نيفكنم ، پس هر كه ديگرى را بر او مقدم دارد ستم ورزيده و بيعت بعد از من با غير على ، گمراهى و خطا و لغزش است ، اوّلى و دوّمى و سوّمى و واى بر چهارمى ، سپس واى بر آن ، واى بر آن و پدرش و نيز واى بر كسى كه پيش از او بود واى بر آن دو و دو يار آنها ، نيامرزد
بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى) — صفحة 531
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٣١