بيان : در نهايه گويد ، سدّدوا و قاربوا ، يعنى بجوئيد در كارهايتان محكمى و استوارى را و آن ميانهروى و اعتدال در كارهاست ، يعنى در كارهايتان ميانهرو باشيد ، و زيادهروى و كوتاهى را رها كنيد ، و ميگويند قارب فلان في اموره ، يعنى در كارهايش رعايت اقتصاد را نمود ، در حديث آمده ، نباشد مؤمنى كه بگرود به خدا و آنگاه سخت باشد يعنى ميانهرو باشد نه فراز گيرد و نه اسراف كند ، و نيز حديث ديگر كه از امام عليه السّلام از اندازه ازار ( لنگ كمر ) پرسيدند فرمود سدّد و قارب ، يعنى باندازهاى كه سرزنش نشوى نه زياد بلند باشد نه كوتاه ، و در پارهاى از نسخهها بجاى ( كل منكر ) ، ( كلّ مسكر ) نوشته شده .
37 - عيسى بن سرى گويد به حضرت صادق عليه السّلام عرضكردم از پايههاى اسلام كه خدا دين را بر آنها بنيان نهاده و احدى را ياراى كوتاهى در هيچ يك از آنها نيست ، مرا با خبر سازد ، آنهائى را كه هر كس در شناختش كوتاهى ورزد ، دينش فاسد شود ، و عملش پذيرفته نگردد و هر كس بشناسد و بدان عمل كند دينش درست و عملش پذيرفته باشد ، و با آن شناخت و معرفت ، نادانى در امور ديگر به او لطمه و زيان نزند ، حضرت فرمود آرى ، گواهى به يگانگى خدا ، و ايمان به رسول خدا ، و اقرار به آنچه را كه آن حضرت از سوى خدا آورده ، و حقى كه در اموالست كه زكوه باشد ، و ولايتى كه خدا به دو امر كرده كه ولايت آل محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم است .
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود هر كس بميرد و امامش را نشناسد ، همچون مرگ جاهليت مرده است و امام ، على عليه السّلام بود بعد از او حسن بن على عليه السّلام و آنگاه حسين بن على عليه السّلام و سپس على بن الحسين عليه السّلام و بعد از آن محمد بن على عليه السّلام ، و شيعيان تا پيش از زمان حضرت باقر عليه السّلام مناسك حج و حلال و حرام خود را نميدانستند ، تا آن حضرت آمد و راه را نشان داد ، و مناسك حج و حلال و حرام آنها را روشن ساخت ، بطورى كه از ديگر مردم بىنياز شدند ، و مردمان ديگر از آنها مىآموختند ، بعد از آنكه مدتها آنها از مردم آموخته بودند ، و در آينده
بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى) — صفحة 522
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٢٢