عدم فرق بين غيبت و ظهور در الهامگيرى اولياء
در خصوص آنچه ذكر كرديم و در وجوب اطاعت او و دورى جستن از نافرمانى او و التزام به ديدبانى او و كناره گرفتن از مقام مخالفت با آن حضرت ، آيا حالت او با شيعيانش در زمان غيبت فرقى با حالت او در زمان ظهور و بروز دارد ؟
در صورتى كه بر حذر بودن از غضب و ترسيدن از انتقام او هيچكدام متوقف بر شناسايى عين امام و تشخيص شخص او و يقين پيدا كردن به مكان او نيست . چنان كه همانا تعداد زيادى از رعيّت و مردم تحت ولايت امام ظاهر ، او را به شكل معيّن نمىشناسند و شخص او را تشخيص نمىدهند و در بسيارى اوقات مكان و جايگاه او را نمىدانند با اينهمه مىترسند كه هرگاه گناه و كار ناپسندى انجام دهند ، مورد تأديب و بازخواست او قرار گيرند . و آنان از همين ترس و خوف بگونهاى بهرهمند مىشوند كه از انجام بسيارى كارهاى حرام و زشت باز مىايستند يا حداقل به مقام تقوى و بازايستادن از محرمات ، نزديكتر مىشوند .
و اگر مطلب بر همين منوال كه ما توضيح داديم باشد ، ديگر سؤال در بارهء عدم ظهور براى دوستان نيز جا ندارد كه بگويند : امام عليه السّلام اگر بخاطر