فيلسوفان و ارسطو ) كه در سرگذشتنامهء مناگيانا آمده است ( پ مورو 195 ) .
3 - از پتولمايوس خنوس « 116 » كه الياس در گزارش مقولات و داود گزارندهء ارسطو از وى ياد كرده ( تسلر 1 : 52 و پ مورو 280 ) و قفطى ( 32 ) فهرست او را با نامهاى يونانى به خط فارسى و ابن ابى اصيبعه بىآن در تاريخ الحكماء و عيون الانباء ( 1 : 54 - 67 ) گنجانده و ازين دو به دانشمندان باختر رسيده است .
( هاملين دستگاه ارسطو 13 و 60 و 61 - تسلر 1 : 48 - پ مورو : فهرستهاى كهن نگارشهاى ارسطو فصل ششم 289 و 290 - بدوى در ارسطو 36 ) .
پ مورو ( 289 و 290 ) از گفته آ . باومشتارك « 117 » در آغاز سرگذشتهاى سريانى و عربى ارسطو « 118 » چنين ميآورد كه سريانيان فهرست پتولمايوس را به زبان و خط خود برگرداندند و سپس از اين زبان بدست اسحاق بن حنين به عربى در آمده و ابو الخير ابن الخمار ( ابن طاوس : فرج المهموم 203 ) در « سيرة الفيلسوف » خود آن را گذارده و همين به سجستانى رسيده و ابن فاتك و پس از وى ابن ابى اصيبعه از آن بهره بردهاند . رشتهء ديگر آن « فهرست پراكنده از چند دفتر » « 119 » ارسطو است كه از روى آن يكى نوشته شده و ابن جلجل از آن گرفته و از آن هم قفطى گرفته است و آن در مناقب الاطباء عبيد الله بن بختيشوع هم آمده و ابن ابى اصيبعه از اين هم بهره برده است . اين دو رشته را مورو در جدولى نشان داده است .
نام اين فهرست در نسخهء 2 / 4833 اياصوفيا در قسطنطنيه « مقالة لبطلميوس و فيها وصية ارسطوطاليس و فهرست كتبه و شىء
هامش
( 116 ) -Ptolemaios Khenuos( 117 ) -A . Baumstark( 118 ) -Syrisch - arabisch biographien des Aristoteles( 119 ) -Pinax fragmentaire