2 - فلوريلگيوم يا سرمون ( دفتر 3 و 4 ) .
در هر يك از موضوعات آن نخست سخنان نثرنويسان است و سپس چكامههاى سرايندگان . ( پاولى - ويسووا 9 : 2549 تا 2586 - لاروس سدهء 20 ) .
14 - فهرست نگارى
گويا در سدهء دوم پيش از مسيح بود كه نگارش فهرست را در يونان آغاز كردند و اريستوفانس بوزنتيايى زبانشناس نوشتههاى افلاطون را به روش سه بهرى يا ثالوث و تريلگى برشمرده و ردهبندى كرده است . گفتهاند كه شايد هم اين گونه شمارش از خود افلاطون باشد ( ديوگنس 3 : 61 ) .
پس از وى سنجندگان ديگرى بنام ديركليداس « 108 » كه در روزگار قيصر روم ( 31 پ م - 14 م ) ميزيسته است و ثراسولس « 109 » روزگار تيبريوس ( 14 - 37 ) آنها را چهاربهرى يا رابوع يا تترالوگى كردهاند و نسخههاى سدههاى ميانين كه به ما رسيده است به همين روش است .
( ديوگنس 3 : 56 - ديباچهء نخستين رسالهء افلاطون چاپ گيوم بوده ص 12 - ديباچهء ترجمه شامبرى ص 6 ) .
ابن نديم در الفهرست ( ص 306 و 307 و 309 و 315 ) مىنويسد كه ثاون آنها را به روش چهار بهرى ردهبندى كرده و اين روش هم از خود افلاطون است .
ابن فاتك ( ص 2 ديباچه و 128 متن ) و قفطى ( 23 و 35 ) و ابن العبرى ( ص 90 ) و شهرزورى ( 1 : 170 ) هم از اين روش ياد كردهاند .
هامش
( 108 ) -Direclidas( 109 ) -Thrasulus