و پناه ميكرفتند باشعريان ، چنانج بمشاعر « 1 » و جائهآىء عبادت پناه كيرند . و عامر بن لؤيّ « 2 » درين باب كويد :
شعر
الى حيث يلقى الأشعرون رحالهم * بجنب ثبير ذى الذّري و المناكب
ديكر : آنك رواة اشعريّه ، از كلبى ، و زهرى روايت كردهاند ، كه :
« ركن يمانى « 3 » بمكّه ؛ أبىّ [ بن ] سالم اشعرى « 4 » بنا كرده است ، و شعرآىء ايشان در
هامش
( 1 ) . مشاعر : جمع « شعيره » به معناى بيرق و علم . و مشاعر مقدسه در اصطلاح مسلمانان به دشتهاى عرفات و مشعر ( يا مزدلفه ) و منى در حرم مكه گويند ، كه حاجيان بخشى از مناسك و واجبات حج را در آنها بجاى مىآورند .
( 2 ) . عامر بن لؤيّ بن غالب بن فهر بن عوف بن أسد بن فهر بن مالك بن النضر ، يكى از بزرگان قريش مكه در دوران جاهلى ، كه فرزندان او به نام بنى عامر بن لؤىّ ناميده مىشوند ، و به همين نام نيز بعد از اسلام شهرت داشتند ، و در ميان آنان تعدادى از صحابه و تابعين بودند ، كه ابن حجر عسقلانى يكى از آنان را كه سهيل بن عمرو است آورده ، و او كسى است كه با پيامبر صلّى اللّه عليه و إله به نمايندگى از سوى كفار قريش پيمان صلح حديبيه را بست . ابن حجر در الاصابه بيش از ده بار از بنى عامر بن لؤى ياد كرده است . « جمهرة النسب : 22 و 23 و 109 » .
( 3 ) . ركن يمانى : يكى از چهار گوشه ( ركن ) ديوار خانه كعبه است ، كه در جنوب غربى قرار دارد ، و چون به سمت يمن قرار دارد ، از اين رو به نام ركن يمانى خوانده مىشود ، اين ركن از جهت قداست ، پس از ركن حجازى ( يا ركن حجر ) قرار دارد ، در پايين اين ركن جايگاهى است كه مستحب است طوافكننده بدان دست ماليده و آن را ببوسد ، و ديوار نزديك اين ركن جايگاهى است به نام مشجار ، كه امير المؤمنين عليه السلام پس از تولد در كعبه از ميان شكاف يا در كعبه به همراه مادر بزرگوارش فاطمه بنت اسد بيرون آورده شد .
( 4 ) . ابىّ بن سالم اشعرى يمنى ، يكى از متمكنين اشعرى در دوره جاهلى است . بنا بر نوشته