وجود آمدند .
و از أبو جعفر محمّد بن حمزه : احمد العزيزى در وجود آمد .
و از أبو هاشم الحسين بن حمزه : ناصر - از دختر عمّش أبى يعلى - و يك دختر ديكر در وجود آمدند .
و از اسمعيل بن احمد « 1 » : محمد ، و يك دختر در وجود آمدند .
و ابو القسم حمزهء بن على « 2 » ، مردى عاقل و پرهيزكار بوده است ، و وجه معاشى كه او را بقم بوده است ، بر آن قناعت و اقتصار كرده است .
* * * و هم از محمديّة ، از فرزندان جعفر بن محمّد « 3 » بن على بن أبى طالب ، كه از كوفه بقم آمدند :
ابو احمد ، عبيد اللّه بن احمد / بن جعفر / بن عبد اللّه « 4 » بن [ جعفر بن ] محمد بن على
هامش
( 1 ) . يكى از هفت پسر على بن احمد كه مادرشان امّ ولد بود .
( 2 ) . يكى از هفت پسر على بن احمد ، كه مادرشان امّ ولد بود ، و اين حمزه مكنى به أبو القاسم بود .
( 3 ) . محمد بن الحنفيّة .
( 4 ) . نسب اين بزرگوار در نسخهها به اختلاف ضبط شده است ، در نسخهء اصل : ابو احمد عبيد اللّه ابن احمد بن جعفر بن عبد اللّه بن محمد بن على بن أبى طالب آمده كه خطاست ، و صحيح همان است كه در متن ضبط شده ، زيرا عبد اللّه فرزند جعفر است نه عكس آن . و در « انوار المشعشعين : 2 / ص 60 » : أبو احمد محمد بن عبد اللّه بن جعفر بن عبد اللّه بن محمد حنفيّه ضبط شده . در نسخهء چاپى آمده است : أبو احمد عبيد اللّه بن احمد بن جعفر بن عبيد اللّه بن محمد ، و در حاشيه همين نسخهء آية اللّه شبيرى مىفرمايد : ( ظاهر اين است كه جعفر فرزند بلاواسطه محمد است ، و بعيد نيست عبيد اللّه محرّف عبد اللّه باشد ، و در عبارت تقديم و تأخيرى روى داده ، و صحيح آن : عبد اللّه بن جعفر بن محمد باشد ، و اين شخص در « عمدة