و كوكبى با پيش حسن بن زيد « 1 » بازآمد ، و قصه و سركذشت با او بازكفت .
و عقيقى ايضا بحسن بن زيد متصل شد ، و اعقاب او بناحيت طبرستاناند ، و آنجا بكشت و زرع مشغول بودهاند .
و محمد بن علىء خزرى پيش حسن بن زيد آمد ، و مدّتى بنزديك او بود ، پس او را زهر داد و بمرد ، و فرزندان او بآبه بازكرديدند ، و آنجا مقيم شدند ، و تأهّل ساختند .
و ابو القاسم ابراهيم بن على « 2 » ، بذين اسناد « 3 » حكايت كند ، كه :
« ابراهيم بن محمّد خزرى كفت ، كه :
بر من و براذرم علىّ ، خبر پذر ما و مستقرّ و قراركاه مشتبه شد . ما از مدينه بطلب او بيرون آمديم ، و من با خود كفتم كه چاره نيست مرا در تفتيش و تفحص پذرم ، إلّا آنك من قصد صحبت مولاى خود حسن بن علىّ عسكرى عليه السّلم كنم ، و ازو احوال پذر خود بپرسم ، تا او مرا خبر دهد و آكاه كند « 4 » .
هامش
( 1 ) . در نسخه چاپى : ( يزيد ) ضبط شده است ، و حسن بن زيد ملقب به الدّاعى الكبير ، از امامان زيديه است كه حكومت علويان طبرستان را پى نهاد .
( 2 ) . ابو القاسم ابراهيم بن على بن الحسن بن على بن محمد الخزرى العلوى الآبى ، از جمله راويانى است كه معاصر مصنف تاريخ قم بوده ، و قمّى بىواسطه از او دو روايت در رابطه با هجرت خاندان خزرى از مدينه و سكونت آنان در آبه ، و حوادث اين دوران را نقل مىكند ، علاوه بر اين كه با پدر اين راوى ( يعنى أبو الحسن على بن الحسن خزرى ) معاصر بوده ، و او را به عنوان ( بآبه اديب و شاعر بوده است ) ياد مىكند ، و مىگويد در سال 371 هجرى ( يعنى 7 سال قبل از پايان تصنيف تاريخ قم ) درگذشته است .
( 3 ) . اسناد اين روايت تاريخى را مصنّف پيشتر اين گونه آورده است : ( ابو القاسم ابراهيم بن على بن الحسن العلوى ، از پدرش على بن الحسن ، او از عمّش ابراهيم بن محمد خزرى ، كه او گفت كه : . . . . ) .
( 4 ) . بنا به اعتقاد شيعيان - كه روايات صحيح فراوانى بر آن دلالت دارد - امامان معصوم عليهم السلام به