[ سادات عريضي ]
ديكر از فرزندان على بن جعفر صادق ، و از فرزندان محمد بن على بن جعفر ، سادات عريضيه « 1 » اند :
روايتست كه : حسين « 2 » بن عيسىء بن محمّد بن على بن جعفر صادق از مدينه بقم آمد ، و پسر او على با او بود .
و از علىّ بن الحسين [ به قم ] « 3 » :
أبو الفضل حسين ، و أبو الحسن « 4 » عيسى ، و أبو جعفر محمّد ، و أبو القسم حمزه ، و
هامش
( 1 ) . انتساب اين تيره از خاندان موسوى ، به روستايى است به نام ( عريض ) ، در حومه شهر مدينه منوّره ( كه امروزه جزئى از محلات شرقى شهر است ، و در مسير جاده فرودگاه قديم مدينه قرار دارد ) ، زبيدى در تاج العروس در ماده ( عرض ) مىگويد : ( عريض كزبير ، واد بالمدينة به اموال لأهلها ، و اليه نسب الامام أبو الحسن على بن جعفر بن محمّد بن على بن الحسين العريضى ، لأنّه نزل به و سكنه ، فأولاده العريضيون ، و به يعرفون ) ، اين روستا از املاك امام باقر و صادق عليهما السلام بشمار مىرفت ، و بعدها به فرزندان او رسيد ، و على بن جعفر الصادق عليهما السلام در آن زندگى مىكرد ، و ظاهرا در همانجا وفات يافت ، و در كنار مسجد و مدرسه خود مدفون گرديد . اين مسجد و مدرسه كه داراى ساختمانى كهن بود ، تا سالهاى اخير پابرجا بود ، و بقعه او زيارتگاه زائران بود ، ليكن در سال 1423 قمرى مأمورين وهابى در ادامه سياست تخريب آثار كهن اسلامى در مكه و مدينه ، شبانه بقعه على بن جعفر را نبش كرده ، و جنازه او را ( كه پس از هزار و اندى سال سالم از خاك بيرون آمد ) به بقيع منتقل كردند ، و در مشرق بقعه چهار امام معصوم عليهم السلام دفن نمودند ، و سپس مسجد و مدرسه را با خاك يكسان كردند . بقعه ديگرى در قم نيز منتسب به على بن جعفر است ، كه به احتمال قوى از آن نواده اوست ، كه بعدا درباره آن سخن خواهد رفت .
( 2 ) . در اصل : حسن ضبط شده است ، ليكن در ديگر منابع تبارشناسى حسين بن عيسى الاكبر ضبط شده است ، نگاه كنيد به : ( منتقلة الطالبيّة : ص 255 به نقل از كتاب قم ، عمدة الطالب : ص 225 ) كه همو صحيح است ، و خود مصنف چند سطر بعد از او با ضبط حسين ياد مىكند .
( 3 ) . افزوده از « انوار المشعشعين : 2 / 236 » .
( 4 ) . در اصل : أبو الحسين ، ليكن بعدا از او با كنيهء ابو الحسن ياد مىكند ، و در نسخه چاپى :