ايشان بقم نبودند « 1 » ، چون از آن آكاهى يافتند ، بقم آمدند و تركهء او برداشتند « 2 » .
ابراهيم ديكر باره از قم برفت ، و يحيىء صوفى بقم اقامت كرد ، و بميدان زكريآىء ابن آدم « 3 » ، بنزديك مشهد حمزهء بن امام موسىء بن جعفر عليهم السلام وطن و مقام كرفت ، و ساكن ببود ، و شهر بانويه دختر امين الدّين ، أبو القسم بن مرزبان بن مقاتل را بنكاح شرعى در حبالهء خود آورد ، و ازو : أبو جعفر ، و فخر العراق ، و ستّيه در وجود آمدند ، [ و از ايشان فرزند بسيار ] « 4 » معروف بصوفيّه ، و انساب ايشان معلوم نيست ، زيرا كه در قديم انساب اجداد ايشان ننوشتهاند .
بعد از آن ميمونه دختر موسى « 5 » وفات يافت ، او را بمقبرهء بابلان دفن كردند ، و اين قبّه كه بقبّهء فاطمه عليها السّلم ملاصق « 6 » است ، بر سر تربت او بنا كردند « 7 » ، و خواهر او زينب
هامش
( 1 ) . جعفر كذّاب ساكن سامراء بود ، و احتمالا فرزندان وى بهمراه پدر در سرّ من رآى ساكن بودهاند .
( 2 ) . بريههء همسر محمد بن موسى مبرقع بود ، و از شوهر خود فرزندى نداشت ، و چون هنگام مرگ از طبقه اول ورّاث او كسى در قيد حيات نبود از اين رو ارث او به فرزندان طبقه دوم كه پسر عموهاى او بودند رسيد .
( 3 ) . احتمالا مقصود از اين ميدان ، فضايى است كه امروزه در سمت شمال بقعه حمزة بن موسى ( ع ) قرار دارد ، و در كنار اين ميدان مسجد و آبانبارى قرار دارد كه قميّان بر اين اعتقادند كه بر روى خانه زكريا بن آدم بنا شده است . و زكريا بن آدم بن عبد اللّه بن سعد اشعرى قمى ، از راويان و فقيهان جليل القدر شيعه در قرن دوم و سوم هجرى ، و از اصحاب امام رضا و جواد عليهما السلام بود ، و قبر او در مقبره شيخان پابرجاست و زيارتگاه عموم است .
( 4 ) . افزوده از نسخه مصحح آية اللّه شبيرى .
( 5 ) . يعنى موسى مبرقع ، و خواهر محمد بن موسى مبرقع .
( 6 ) . ملاصق : چسبيده .
( 7 ) . پيشتر گذشت كه در قرن چهارم هجرى ، در محل كنونى بقعه فاطمه عليها السلام دو قبه وجود داشته است ، يكى از آن حضرت فاطمه در همين جايگاه كنونى آن ، و ديگرى در شمال بقعه كنونى ، احتمالا در محل ايوان طلا ، و يا بنا به احتمال آية اللّه مرعشى نجفى رحمه اللّه در جنوب غربى ، در محل بقعه شاه عباس دوم ( مسجد امام خمينى كنونى ) ، كه بعدها قبه دوم از ميان برفت و تنها قبه حضرت فاطمه با تغييراتى در ارتفاع و وسعت بقعه و بيوتات اطراف باقى و پابرجا ماند .