نشسته حميراء بر اورنگ زر * همه سر مكلل به در وگهر
تفو برتو أي گردش روزگار * سيه مر ترا باد ليل ونهار
ترا مهربانى همه بازن است * اگر سوى بازار وگر برزن است
بمردان ندارى سر ياورى * هميشه به ايشان كنى داورى
خدا را تو أي چشم بينش ببين * تواى بينش آفرينش ببين
كه آمد چودخت رسول خداى * سوى مسجد از بهر پيمان ورأى
پى حق خود پا به مسجد گذاشت * به آن نقد حجت كه در دست داشت
در آمد به مسجد چو طهر بتول * نكردند أصحاب گفتش قبول
نه بشنيد گفت رسول خداى * ندادند پاسخ به أين نيك رأى
نكرده كسى حجتش را قبول * نه شرم از خدا ونه شرم از رسول
لقد أحسن من قال :
بئر معطلة وقصر مشرف * مثل لآل محمد مستطرف
فالقصر مجدهم الذي لا يرتقى * والبئر علمهم الذي لا ينزف
ونعم ما قال أبو بكر بن قريعة في أبيات له :
يا من يسائل دائبا * عن كل مسألة سخيفة
لا تكشفن مغطأ * فلربما كشفت جيفة
ولرب مستور بدا * كالطبل من تحت القطيفة
لولا حدود صوارم * امضى مضاربها الخليفة
لنشرت من أسرار آل * محمد نكتا لطيفة
تغنيكم عما رواه * مالك وأبو حنيفة
وأريتكم ان الحسين أصيب * في يوم السقيفة
ولأي شئ ألحدت * في الليل فاطمة العفيفة
ولما حمت شيخيكم * عن طي حجرتها المنيفة
واها لبنت محمد * ماتت بغصتها أسيفة
اللمعة البيضاء — صفحة 741
مساهمون: التبريزي الأنصاري
ص٧٤١