نداشت و معصيت مىكنيد كسى را كه حقّ واجب و لازمى بر شما دارد ؟ و چگونه بود كه بر انجام كارهايى كه سزاوار نبود توانا بوديد امّا در انجام اعمال نيكو و سزاوار اظهار ضعف و ناتوانى مىكنيد ؟
گفتند : اى پيشوايان دانش و حكمت شهوتها در نفس ما قوى و لذّتهاى دنيا بر ما غالب شده است ، چون اين دواعى در نفس ما قوى است انجام كارهاى بد بر ما آسان است و مىتوانيم متحمّل مشقّتهاى آن شويم و نيّات خير در ما ضعيف شده است و به اين سبب مشقّت طاعات بر ما گران و دشوار است ، پس از ما راضى باشيد كه به تدريج از اعمال ناشايست خود دست برداريم و به طاعات روى آوريم و اين بار گران را يكباره بر ما تحميل نكنيد . گفتند : اى سفيهان ! شما زادگان نادانى و برادران گمراهى نباشيد كه انجام شهوات بر شما سبك و اسباب سعادت اخروى بر شما گران باشد . گفتند : اى آقايان حكما و اى پيشوايان دانشمند ما از فشار سرزنش شما به آمرزش خداى تعالى پناه مىبريم و از شدّت و عنف شما به پردهء عفو الهى مىگريزيم ، شما ما را به ضعف و سستى و جهالت و پستى نسبت ندهيد زيرا پروردگار ما كريم و مهربان و آمرزنده است ، پس اگر اطاعت او نمائيم گناهان ما را مىبخشد و عبادات ما را چند برابر مىكند ، ما سعى
كمال الدين وتمام النعمة ( فارسي ) — صفحة 494
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٩٤