وسط ماه و پنج شنبهاي در آخر ماه و از تنكير هر دو ظاهر مىشود كه گاهى چهار شنبه اول وسط را مىگرفته باشند و گاهى دويم را و همچنين در پنجشنبه ، و در پنجشنبه حديث هست و حضرت مىفرمودند كه اگر كسى مداومت بر اين روزه كند چنانست كه هميشه روزه گرفته باشند و بتحقيق كه پدرم صلوات الله عليه مىفرمودند كه هيچ كس نزد من دشمنت را از كسى نيست ، و در بعضى از نسخ إلى الله عز و جل است و ظاهرا سهو نساخ باشد چون در كافى و ثواب الاعمال إلى است كه به او گويند كه حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و آله اين مقدار و اين مقدار عبادت مىكردند و او گويد كه حق سبحانه و تعالى مرا عذاب نخواهد كرد بر آن كه سعى كنم و بسيار كنم نماز و روزه را و لفظ و الصوم در آن دو كتاب نيست اگر چه بودنش أنسب است به اين باب گويا اين مرد گمان مىكند كه آن حضرت صلى الله عليه و آله چيزى از فضايل را ترك نمودهاند كه از آن عاجز شده باشند و محمول است بر سنت كه بر آن زياده كردن تشريع است مثل آن كه بگويند كه نافله ظهر را ده ركعت كردن بهتر است اما اگر شب تا صباح عبادت كنند چنان كه حضرت امير المؤمنين و على ابن الحسين و امام رضا بلكه جميع ائمه هدى صلوات الله عليهم شبانه روزى هزار ركعت نماز مىكردند نهايت مرتبه كمال است .
( و فى رواية حمّاد بن عثمان عن ابى عبد الله صلوات الله عليه قال صام رسول الله صلَّى الله عليه و إله حتّى قيل ما يفطر ثمّ افطر حتّى قيل ما يصوم ثمّ صام صوم داود عليه السّلام يوما و يوما لا ثمّ قبض صلوات الله عليه و إله على صيام ثلاثة ايّام فى الشّهر و قال يعدلن صوم الدّهر و يذهبن بوحر الصّدر و قال حماد الوحر الوسوسة قال ) *