بابست به اين عبارت مىفرمايند كه حق سبحانه و تعالى مىفرمايد بحديث قدسى و گاهى به عبارات ديگر .
( روى الحسن بن محبوب عن جميل بن صالح عن محمّد بن مروان قال سمعت ابا عبد الله صلوات الله عليه يقول كان رسول الله صلَّى الله عليه و آله يصوم حتّى يقال لا يفطر و يفطر حتّى يقال لا يصوم ثمّ صام يوما و افطر يوما ثمّ صام الاثنين و الخميس ثمّ آل من ذلك إلى صيام ثلاثة ايّام فى الشّهر الخميس فى اوّل الشّهر و اربعاء فى وسط الشّهر و خميس فى آخر الشّهر و كان صلوات الله عليه يقول ذلك صوم الدّهر و قد كان ابى صلوات الله عليه يقول ما من احد ابغض إليّ من رجل يقال له كان رسول الله صلوات الله عليه يفعل كذا و كذا فيقول لا يعذّبنى الله على ان اجتهد فى الصّلاة و الصّوم كانّه يرى انّ رسول الله صلَّى الله عليه و إله ترك شيئا من الفضل عجزا عنه )
( 1 ) و مرويست كالصحيح از محمد كه گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه شنيدم كه مىفرمودند كه حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و إله مدتى روزه مىگرفتند تا آن كه صحابه از مداومت آن حضرت بر صوم مىگفتند كه حضرت من بعد روزه را نخواهد خورد ديگر مدتى افطار مىفرمودند تا آن كه مىگفتند كه روزه نخواهد گرفت ديگر روزه حضرت داود را مىگرفتند كه يك روز روزه بودند و يك روز افطار مىفرمودند ديگر دوشنبه و پنجشنبه را روزه مىگرفتند و دوشنبه در اين حديث غريبست و بر تقدير صحت از حضرت صادق ( ع ) تقيه فرموده خواهند بود ، ديگر به اين منتهى شد عاقبت كه اين سه روز را در هر ماهى روزه مىگرفتند پنجشنبه اول ماه و چهار شنبهاي در