كه امام پيش نمىرود و ماموم پس نمىآيد و ليكن اين ماموم كه آخر داخل شده است مىنشيند با امام و چون امام سلام مىدهد بر مىخيزد و نماز اتمام مىكند اگر چه اولى آنست كه ننشيند و ايستاده باشد تا چون امام سلام دهد نماز خود را اتمام كند چنان كه در موثق ديگر از عمار منقول است اگر چه ظاهرش آنست كه در تشهد اول امام را دريافته باشد و بنا بر اين فرق خواهد بود در ادراك تشهد اول يا دويم و بعد از اين خواهد آمد ادراك در سجود آخر .
( وقال الصّادق صلوات الله عليه يجزئك من القراءة اذا كنت معهم مثل حديث النّفس )
شيخ كالصحيح روايت كرده است از آن حضرت صلوات الله عليه كه فرمودند كه مجزيست ترا از قرائت هر گاه با سنيّان نماز تقيه كنى مانند خطور بال يعنى در نهايت آهستگى و در حديث صحيح از على بن يقطين منقول است كه گفت سؤال كردم از حضرت امام موسى كاظم صلوات الله عليه از شخصى كه در عقب سنيّان نماز كند و امام قرائت را بلند مىخواند چه كند حضرت فرمودند كه خود از جهت خود قرائت كن و اگر نشنوى قرائت را باكى نيست .
( و من صلَّى خلف مخالف فقرأ السّجدة و لم يسجد فليؤم برأسه )
و كسى كه در عقب سنّى نماز كند و او سوره سجده را بخواند و به سجده نرود و ماموم در اثناى نماز بسر ايما مىكند به قصد سجده و بعد از نماز احتياطا سجده صحيح به جا مىآورد چنان كه اخبار معتبره وارد شده است و گذشت .
( واذا قال الامام سمع الله لمن حمده قال الَّذين خلفه الحمد للَّه رب العالمين و يخفضون اصواتهم )
كلينى كالصحيح از جميل روايت كرده است و ظاهر آنست كه صدوق از كتاب جميل برداشته باشد و بنا بر اين صحيح خواهد بود با آن كه اصحاب حكم به صحت آن كردهاند كه گفت سؤال كردم از