تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 256

مساهمون:

ص٢٥٦
ممال . و در حديث صحيح حمران وارد است كه كافور را بر بينى و موضع سجود او و بندهاى او بگذارند و نزديك گوش او نبرند و در حديث كالصحيح عثمان نوّاء وارد است كه كافور را نزديك گوش او مبر البته . و در حديث صحيح عبد الله بن سنان از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه وارد است كه عرض نمودم كه چگونه حنوط كنم ميت را حضرت فرمودند كه در دهان و گوشها و مواضع سجده از پيشانى و دستها و زانوها مىگذارى . و در حديث كالصحيح بل الصحيح از آن حضرت صلوات الله عليه منقولست كه كافور را بر مواضع سجده مىگذارى و بر كو گردن و كف پاها و جاى بند نعلين و بر زانوها و كفهاى دست و پيشانى و كو گردن مىگذارى و در موثقه عمار وارد است كه بگذار كافور را در گوشهاى ميت و در مواضع سجود او و دهان . و در حديث صحيح وارد است از حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه كه چون ميت را خشك كنى كافور را بر آثار سجود او و بندهاى او همه مسح كن و بگذار در دهان او و گوشهاى او و سر و ريش و سينه و فرج او از حنوط اندكى و فرمودند كه حنوط مرد و زن مساويست . و در حديث موثق كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه وارد است كه چون كفن كنى ميت را به پاش بر هر جامه اندكى از ذريره و كافور و اندكى از كافور بر گوشها و مساجد سبعه او مىگذارى و اندكى بر پشت دستها مىگذارى و در فقه رضوى مذكور است كه چون حنوط كنى ابتدا كن به پيشانى ميت و بندهاى او را همه و اگر چيزى زياد آيد بر سينه و كفهاى دست