است در جز و آخر حديث كه حال زنده را با حال مرده برابر كرده است چنان كه سنيان مىكنند و ليكن حضرت به نحوى فرمودهاند كه شيعيان مىفهمند و احاديث بسيار وارد شده است كه تجمير كفن ميت نكنند و احاديث بسيار وارد شده است كه خوشبوئى ميت منحصر است در كافور و ذريره .
( ويجعل « 1 » الكافور على بصره و انفه و فى مسامعه و فيه و يديه و ركبتيه و مفاصله كلَّها و على اثر السّجود منه فان بقى منه شىء جعل على صدره )
و حنوط ميت به اين عنوانست كه كافور را بر چشم ميت و بينى او و در گوشهاى او و دهان او و بر كف دستهاى او و زانوهاى او و بر جميع بندهاى او و بر اثر سجود او بمالند اگر چيزى باقى ماند بر سينه او ريزند .
بدان كه مشهور ميان علما آنست كه آن چه واجبست از حنوط همين مساجد سبعه است چون در جميع اخبار حنوط مساجد هست و باقى را حمل بر استحباب كردهاند مگر در گوش و چشم كه حمل بر كراهت كردهاند .
و در حديث موثق عبد الرحمن از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه وارد است كه از آن حضرت پرسيد از حنوط ميت حضرت فرمودند كه بر مواضع سجده او بگذار .
و در حديث حسن كالصحيح حلبى وارد است كه كافور را بر مواضع سجود او بمال و بر جميع بندها و سر و ريش و سينه ميت بمال و در حديث يونس وارد است كه كافور ساييده را بر پيشانى او بگذار كه موضع سجود است و بمال بر جميع بندهاى او از سر تا پا و سر و گردن و دوشها و مرفقها و بر هر بندى از بندهاى دستها و پاها و كف دستها بمال و بر بينى و چشم و گوش و رو
هامش
« 1 » يضع . خ .