در اينجا لازم مىدانم در درجه اول از عاليجناب ژوزه دوآزرد و پرديگائو
Me . Jose de Azeredo Perdigao
رئيس كميسيون ملى پرتغال و رئيس بنياد كالوست گلبنكيان
Fondation Galouste Gulbenkian
تشكر كنم كه دعوت ايشان به من اين امكان را داد كه در شناخت دو كشورى كه براى من يكسان عزيز هستند ، يعنى پرتغال و ايران سهمى داشته باشم . همچنين مراتب سپاس خود را تقديم حضور پروفسور ژواكيم و ريسيمو سرائوا
Prof . Joaquim Verissimo Serrao
رئيس مركز فرهنگى پرتغال در پاريس كه سازمان دهندهء با پشتكار همكاريهاى علمى بين المللى مىباشند مىنمايم و بالاخره خود را مديون دوستى و محبت دوشيزه ايزابل ماريادو فاريا اسيلوا
Melle . Isabel Maria de Faria e Silva
كه از روى لطف متن پرتغالى و قسمتى از ترجمه اين كتاب را با من مرور نمودهاند ، مىدانم .
سپتامبر 1971 ژان اوبن (
Jean Aubin
)
مدير تحقيقات در مدرسه تجربى تتبعات عالى در دانشگاه سوربن ( پاريس )