مسلمانان مكّه را امتحان نمود به استقبال بيت المقدس ؛ آرزوى كعبه را داشتند و مدينه را به كعبه ؛ كه آرزوى قبله را داشتند .
و همچنين اين امّت را مانند بنى اسرائيل .
القمّي « 1 » :
قوله :
« أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ » ،
فإنّها نزلت بمكّة قبل الهجرة ، فلمّا هاجر رسول اللّه إلى المدينة و كتب عليهم القتال نسخ هذا ، فجزع أصحابه من هذا ، فأنزل اللّه بمكّة :
« كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ
- الآية » . فلمّا كتب عليهم القتال بالمدينة
« قالُوا رَبَّنا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتالَ لَوْ لا أَخَّرْتَنا إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ »
« 2 » .
و چنان كه بعد از موسى بنى اسرائيل را امتحان نمود اين امّت را نيز بعد از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله امتحان فرمود .
چنان كه حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام خطبه خواندند و فرمودند : « لتبلبلنّ بلبلة ،
هامش
( 1 ) - تفسير القمّي : 1 / 144 .
( 2 ) - آيهء« أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ- إلخ » ( اى محمّد نبينى آن مردم را كه به ايشان سفارش شد :
دست نگاه داريد [ از جنگ با دشمن و بجاى آن ] نماز بخوانيد و زكات بدهيد - نساء :
77 ) در مكّه و پيش از هجرت نازل شده ، و چون رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به مدينه هجرت نمودند و حكم جنگ نازل شد آيهء قبل نسخ شد ، به همين جهت گروهى از مسلمانان از انجام آن ناليدند ، زيرا آيهء مكّى دستور به عدم جنگ و تنها پرداختن به نماز و زكات مىداد ولى آيهء مدنى فرمان به جهاد و جنگ مىداد ، به همين خاطر به ناله و زارى پرداخته و گفتند :« قالُوا رَبَّنا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتالَ- إلخ » ( خدايا چرا ما را مأمور به جنگ كردى و به خودمان رها نكردى تا هنگام مرگ ، يا چرا وظيفهء جنگ را به هنگام ديگر كه نزديك باشد معيّن نكردى ؟ - نساء : 77 ) » .