[ 20 ] [ مجلس بيستم : صبر ]
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
« وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ * الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ * أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ »
« 1 »
صبر يكى از صفات محموده و نسبت آن به ايمان نسبت سر به پيكر [ است ] ، و هيچ عبادتى نيست كه اجر آن بىشمار مگر آن ، كه :
« إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ » ،
« 2 »
و وقتى كه نماز و ساير عبادات در قبر عاجز از نجات صاحب خود شدند صبر به فريادش رسد . بلكه از آن بالاتر كه اين موجب امامت است :
« وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا »
. « 3 »
هامش
( 1 ) - البقرة : 155 - 157 . : « و شكيبايان را مژده ده ! * آنان كه چون مصيبتى - پيشامد ناخوشايندى - به ايشان رسد ، گويند : ما از آن خداييم و به سوى او بازمىگرديم * آنانند كه درودها و بخشايشى از پروردگارشان بر آنهاست و ايشانند راهيافتگان » .
( 2 ) - الزّمر : 10 . : « همانا به شكيبايان مزدشان را تمام و بىشمار - يا بىحسابرسى و بازخواست - بدهند » .
( 3 ) - السّجدة : 24 . : « و از آنان پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما راه مىنمودند ، ازآنرو كه شكيبايى ورزيدند » .