تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مواعظ ( فارسى ) — صفحة 267

مساهمون:

ص٢٦٧
به خلاف كسى كه مداقّه « 1 » نمايد كه به هر دو سبب بركت از او گرفته شود . و اقتربوا من المبتاعين « 2 » در فسخ كردن بيع : فعن الصّادق عليه السّلام : « أيّما مسلم أقال مسلما ندامة في البيع أقاله اللّه عثرته يوم القيامة » . « 3 » و در كم گرفتن منافع : فعنه عليه السّلام : « ربح المؤمن على المؤمن حرام « 4 » إلّا أن يشتري بأكثر من مائة درهم فاربح عليه قوت يومك ، أو يشتريه للتّجارة فاربحوا عليهم و ارفقوا بهم » . « 5 »
هامش
( 1 ) - در امرى دقّت و باريك‌بينى كردن . ( 2 ) - الفقيه : 3726 . « و با روى خوش و زبان نرم و حسن خلق با مشتريان و مراجعه - كنندگان روبرو شويد » . ( 3 ) - الفقيه : 3738 . از امام صادق عليه السّلام نقل است كه فرمود : « هر مسلمانى كه معامله‌اى كرده باشد و طرف معامله از آن منصرف شده متاع را پس دهد و او بپذيرد و معامله را فسخ نمايد خدا از گناهان و خطاهاى او در روز رستاخيز درخواهد گذشت » . ( 4 ) - شرح اللّمعة : 3 / 292 . و جاء الخبر في جلّ نسخ الحديث مثل التّهذيب ( 7 / 7 / 23 ) و فيه : « ربح المؤمن على المؤمن ربا » . ( 5 ) - در شرح لمعه گويد : « از امام صادق عليه السّلام نقل است كه فرمودند : سود بردن مؤمن از مؤمن حرام است ، مگر در معامله‌اى كه بيشتر از صد درهم باشد كه در اين صورت حقّ دارى به مقدار رزق يك روز خود را از وى بستانى ، يا در جائى كه وى براى تجارت و كسب ، مالى را بخرد كه گرفتن سود از او مشروط به اينكه رعايت -