آن چشمه كه همه لشكر سيراب شدند . پس پيغمبر عليه السّلام برفت . چون به مدينه آمد ، منافقان مسجدى كرده بودند تا خود آنجا گرد آيند به بهانهء نماز ، و آنجا تدبيرها كنند و غمها گسارند با يك ديگر . پس پيغمبر را بگفتند يا رسول الله ، ما مزگتى كرديم كه آنجا نماز كنند ضعيفان و آن كسها كه به مسجد بزرگ نتوانند آمدن يا كسى كه بيمار باشد يا شبى تاريك بود يا باران و گل بود ، آنجا نماز كنيم .
اگر تو بيايى و آنجا نماز كنى بركت آنجا بماند . پيغمبر گفتا : شتاب مكنيد تا از غزو باز آييم . چون از غزو باز آمد و به در مدينه فرود آمد ، ايشان بيامدند و اندر خواستند كه آنجا نماز كنند و پيغمبر با ايشان نماز كند . خداى عزّ و جلّ آيت فرستاد و گفت : * ( وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً ضِراراً وَكُفْراً وَتَفْرِيقاً بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَإِرْصاداً لِمَنْ حارَبَ الله وَرَسُولَه من قَبْلُ . 9 : 107 ) * الآيه . پس پيغمبر را گفتا : * ( لا تَقُمْ فِيه أَبَداً . 9 : 108 ) * هرگز آنجا اندر مشو . پس گفت : * ( هارٍ فَانْهارَ به في نارِ جَهَنَّمَ . 9 : 109 ) * پيغمبر تنى چند را از ياران بخواند و گفتا برويد و آن مزگت را ويران كنيد ، هر چه خاك و بنا است همه را بيرون كنيد و هر چه چوب است بسوزيد . اين مردمان برفتند و چنان كه پيغمبر بفرمود بكردند .
و پيغمبر عليه السّلام به مدينه اندر آمد ، و آن سه تن را از مسلمانان كه با پيغمبر نيامده بودند كعب بن مالك و مرارة بن الربيع و هلال بن اميّه كه به مدينه بمانده بودند ، پيش پيغمبر آوردند . پيغمبر با ايشان سخن نگفت و همه مسلمانان را گفت با ايشان سخن مگوييد . ايشان به شهر اندر متحيّر شدند كه كس با ايشان سخن نگفت . و چهل شبانروز ايشان خداى را عزّ و جلّ مىخواندند ، پس خداى عزّ و جلّ توبهء ايشان بپذيرفت و گفت : * ( عَلَى الثَّلاثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا حَتَّى إِذا ضاقَتْ عَلَيْهِمُ الأَرْضُ بِما رَحُبَتْ . 9 : 118 ) * الآيه . پس پيغمبر ايشان را بخواند و توبهء ايشان بپذيرفت . و گروهى از عالمان و خداوندان اخبار چنين گويند كه اين به شوال اندر بود از پس آن ماه رمضان كه اندر او اهل طايف آمده بودند و صلح كردند . و گروهى گفتند كه اين اندر رجب بودند ، و پيغمبر عليه السّلام رمضان از غزو باز آمد . آنگاه مردمان طايف بيامدند و صلح كردند .
تاريخ الطبرى ( تاريخنامه طبرى ) ( فارسي ) — صفحة 288
مساهمون: محمد بن جرير الطبري
ص٢٨٨