سراغ داشته باشى او را به به كار بردن همان رأى اشارت كنى ، و اگر چيزى در اين باره ندانى او را به اهل علم و اطَّلاع هدايت نمائى .
و حقّ كسى كه رأيى را به تو اشارت مىكند اينست كه او را در آن رأيش كه موافق رأى تو نباشد متّهم ندارى ، و اگر با رأى تو موافق باشد خداى عزّ و جلّ را سپاس بگزارى .
و حقّ كسى كه از تو نصيحت بطلبد اينست كه شرط نصيحت را در بارهء او بجا آورى ، و همى كوش تا راه و روش تو در برخورد با او مهر و مدارا باشد .
و حقّ ناصح اينست كه تو در مقام او نرمش و ملايمت نشان دهى ، و بسخنش گوش بسپارى ، تا اگر سخن صوابى آورد خداى عزّ و جلّ را حمد گوئى ، و اگر سخنش موافق با صواب نبود بر او رحمت آورى ، و او را متّهم ندارى ، و بدانى كه او خطا كرده است ، و او را بعلَّت اين خطا مؤاخذه نكنى ، مگر آنكه مستوجب آن باشد كه او را مورد تهمت قرار دهى ، پس در هر حال به چيزى از كار او اعتنا مكن . و لا قوة الا با لله .
و حقّ شخص بزرگسال توقير و احترام او بعلَّت سنش ، و بزرگداشتش بعلَّت تشرفش در اسلام قبل از تو ، و ترك معارضهء او بهنگام مخاصمت است . و تو بسوى راهى بر او سبقت
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 569
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٥٦٩