بنگرى ، و گناهش را ببخشى ، و به احترام با او معاشرت كنى ، و لا قوة الَّا با لله .
و امّا حقّ مصاحبت پس اينست كه به آئين تفضّل و انصاف با او مصاحبت كنى ، و همانطور كه تو را گرامى ميدارد او را گرامى دارى ، و فرصت سبقت در مكرمتى به او ندهى ، پس اگر سبقت گرفت مكرمتش را تلافى كنى ، و همان گونه كه تو را دوست دارد او را دوست بدارى ، و او را از گناهى كه قصد اقدام به آن كرده است بازدارى . و بر او رحمتى باش ، و براى او عذابى مباش . و لا قوة الَّا با لله .
و امّا حقّ شريك پس اينست كه اگر غائب باشد كارش را بر عهده گيرى ، و اگر حاضر باشد او را مورد رعايت خود قرار دهى ، و در مجراى امور بىحكم او حكم مكن ، و بىجلب نظرش رأى خود را به كار مبند ، و مالش را محفوظ بدار ، و در هر كار مهمّ يا بىاهمّيّت نسبت به او خيانت روا مدار ، زيرا دو شريك تا به يكديگر خيانت نكردهاند دست خداى تبارك و تعالى بر سر ايشانست . و لا قوة الَّا با لله .
و امّا حقّ مالت ، پس اينست كه آن را جز از راه حلال بدست نياورى ، و جز در راه مشروع به كار نبرى ، و كسى را كه در برابر احسانت ناسپاسى كند بر خويشتن مقدّم ندارى ، پس آن را در راه طاعت پروردگارت به كار بر ، و نسبت به آن بخل مورز ، كه بار حسرت و ندامت را سربار تبعات آن سازى . و لا قوّة الَّا با لله .
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 567
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٥٦٧