موعظه كرده ، و بر حذر داشته ، و تأديب نموده ، و آنها را بيهوده رها نكرده است ، چنان كه خداى عزّ و جلّ فرموده است : « و آنچه را كه علم به آن ندارى پيروى مكن ، زيرا گوش و چشم و دل همگى آنها در معرض مسئوليّتند » . ( اسراء : 36 ) و خداى عزّ و جلّ فرموده است : « آنگاه كه آن خبر را در مجالس و محافلتان زبانزد خود ميكنيد ، و چيزى را از دهانهاتان منتشر ميسازد كه نسبت به صحّت و واقعيّت آن علم نداريد ، و اين كار را آسان و بىاهميّت مىپنداريد در صورتى كه آن ، نزد خدا گناهى عظيم است » . ( نور : 15 ) و آنگاه خداى عزّ و جلّ آن اعضاء را به بند طاعت خود كشيده ، و در اين باره فرموده است : « آيا اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، ركوع كنيد ، و سر به سجده نهيد ، و پروردگارتان را عبادت كنيد ، و كار نيك بجا آوريد ، تا مگر رستگار شويد » ( حج : 77 ) پس اين فريضه اى جامع و فراگير و واجب است بر همگى جوارح ، و خداى عزّ و جلّ فرموده است : « و اينكه سجده گاهها از آن خدا است ، پس هيچ كس را با خدا مخوانيد و شريك عبادت او مسازيد » ( جنّ : 18 ) و مقصود از سجده گاهها ( مساجد ) كه در اين آيه آمده ، صورت ، و دو دست ، و دو زانو ، و دو انگشت بزرگ پا است . و خداى عزّ و جلّ فرموده است : « و در حدّ توانائى شما نبود كه اعمال زشتتان را - بعلَّت ترس از اينكه گوشتان و چشمهاتان و پوستهاتان بزيان شما شهادت دهند - از اعضايتان پوشيده داريد » ( فصّلت : 22 ) و مقصود از جلود ( پوستها ) در اينجا فروج و عورت است .
سپس خداى عزّ و جلّ هر عضو از اعضاى تو را بفرضى اختصاص داده ، و به آن فرض
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 572
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٥٧٢